вуглездабыва́льны, ‑ая, ‑ае.

Які служыць для здабывання каменнага вугалю. Вуглездабывальная машына.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вуглепад’ёмны, ‑ая, ‑ае.

Які служыць для пад’ёму вугалю на паверхню зямлі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́ганачны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Прызначаны для паскоранага росту раслін. Выганачная цяпліца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

азяро́дзіць, ‑джу, ‑дзіш, ‑дзіць; незак.

Закладаць снапы ў азярод для дасушвання.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аканто́вачны, ‑ая, ‑ае.

Прызначаны для акантоўкі. Гранітныя акантовачныя брусы. Акантовачны шнур.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ако́рачны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які прызначаны, служыць для акорвання. Акорачны станок.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

апалу́шкі, ‑шак; адз. няма.

Невялікія начоўкі для зернеачысткі ў хатніх умовах.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

высакаво́льтны, ‑ая, ‑ае.

Прызначаны для перадачы тону высокага напружання. Высакавольтная лінія.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абушо́к, ‑шка, м.

Ручны інструмент для адколвання пластоў ломкіх горных парод.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аваско́п, ‑а, м.

Прыбор для вызначэння свежасці яец шляхам іх прасвечвання.

[Лац. ovum — яйцо і грэч. skopéō — гляджу.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)