сейсмо́граф, ‑а, м.

Прыбор для аўтаматычнай рэгістрацыі ваганняў зямной паверхні.

[Ад грэч. seismós — ваганне, землетрасенне і graphō — пішу.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сенасклада́льнік, ‑а, м.

Сельскагаспадарчая машына для складвання сена ў копы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

блю́мінг, ‑а, м.

Магутны пракатны стан для абціскання сталёвых зліткаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бутыро́метр, ‑а, м.

Прыбор для вызначэння колькасці тлушчу ў малацэ.

[Грэч. bútyron — масла і metreo — вымяраю.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бэтатро́н, ‑а, м.

Прылада для паскарэння электронаў да вялікіх энергій.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бялі́знавы, ‑ая, ‑ае.

Які прызначаны, служыць для бялізны. Бялізнавы трыкатаж.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вадаво́зны, ‑ая, ‑ае.

Які служыць для перавозкі вады. Вадавозная бочка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вадасхо́вішча, ‑а, н.

Штучны вадаём для збору і захавання вады.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вадасцёкавы, ‑ая, ‑ае.

Які служыць для сцёку вады. Вадасцёкавая труба.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ві́нда, ‑ы, ДМ ‑дзе, ж.

Прыстасаванне для пад’ёму грузаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)