Verbum

злуча́льнік, ‑а, м.

Прыстасаванне для злучэння чаго‑н. Злучальнік правадоў.

ізаляцы́йны, ‑ая, ‑ае.

Прызначаны для ізаляцыі. Ізаляцыйная стужка. Ізаляцыйная камера.

ільвя́тнік і львя́тнік, ‑а, м.

Памяшканне для львоў. Новы львятнік.

блю́мінг, ‑а, м.

Магутны пракатны стан для абціскання сталёвых зліткаў.

бутыро́метр, ‑а, м.

Прыбор для вызначэння колькасці тлушчу ў малацэ.

[Грэч. bútyron — масла і metreo — вымяраю.]

бэтатро́н, ‑а, м.

Прылада для паскарэння электронаў да вялікіх энергій.

бялі́знавы, ‑ая, ‑ае.

Які прызначаны, служыць для бялізны. Бялізнавы трыкатаж.

вадаво́зны, ‑ая, ‑ае.

Які служыць для перавозкі вады. Вадавозная бочка.

вадасхо́вішча, ‑а, н.

Штучны вадаём для збору і захавання вады.

вадасцёкавы, ‑ая, ‑ае.

Які служыць для сцёку вады. Вадасцёкавая труба.