архірэ́й, ‑я, м.

Агульная, неафіцыйная назва для епіскапа, архіепіскапа, мітрапаліта.

[Ад грэч. archieréus.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

асфальтаўкла́дчык, ‑а, м.

Машына для размеркавання і ўкладкі асфальту, асфальтабетону.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

атаско́п, ‑а, м.

Медыцынскі інструмент для даследавання вуха; вушное люстэрка.

[Ад грэч. ús (ōtós) — вуха і scopéō — гляджу.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аўтазапра́вачны, ‑ая, ‑ае.

Прызначаны для запраўкі аўтамабіляў гаручым. Аўтазаправачная станцыя.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аўтака́ры, ‑аў; адз. няма.

Самаходны вазок для перавозкі грузаў, багажу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аэра́рый, ‑я, м.

Спец. Пляцоўка, прыстасаваная для прыняцця паветраных ваннаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бальнеагразелячэ́бніца, ‑ы, ж.

Лячэбніца для лячэння хворых гразямі і водамі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

барэ́тэр, ‑а, м.

Прыбор для падтрымання пастаянства сілы электрычнага току.

[Англ. barretter.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абдзі́рачны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які прызначаны для абдзірання. Абдзірачны станок.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абсервацы́йны, ‑ая, ‑ае.

Кніжн. Прызначаны для абсервацыі, назіральны. Абсервацыйны пункт.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)