запа́лачніца, ‑ы, ж.

Футляр або падстаўка для карабпа з запалкамі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

запа́рны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які служыць для запарвання. Запарны чан.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

запісны́, ‑ая, ‑ое.

Прызначаны для якіх‑н. запісаў. Запісная кніжка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

запле́чны, ‑ая, ‑ае.

Прызначаны для нашэння за плячамі. Заплечны мяшок.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

засо́вачны, ‑ая, ‑ае.

Прыстасаваны для засоўвання. Засовачная скрынка. Засовачныя дзверы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

заціскны́, ‑ая, ‑ое.

Які прызначаецца, служыць для заціскання. Заціскны механізм.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зачэ́п, ‑а, м.

Прыстасаванне для зачэплівання. Зачэпы на гусеніцах трактара.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

генераты́ўны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які служыць для размнажэння. Генератыўныя клеткі.

[Ад лац. genero — нараджаю.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

глістаго́нны, ‑ая, ‑ае, м.

Прызначаны для выдалення глістоў (пра лякарства).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гумо́за, ‑ы, ж.

Ліпкі каляровы пластыр, які выкарыстоўваецца для грыму.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)