Лэўдзік ’злодзей’, лэўдзіць ’красці’, злэўдзіць ’украсці’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Лэўдзік ’злодзей’, лэўдзіць ’красці’, злэўдзіць ’украсці’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Ляпе́зіць ’беспадстаўна настойваць на сваім’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Ляпшу́к ’абабак, Leccinum scabrum’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Лёўкі ’запаленне калявушнай залозы’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Майна́чыць ’мяняць’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Манці́ла ’мянташка’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Ґебнуць ’загінуць’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Ґе́рзаць ’падплятаць (лапці)’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Ды́мба ’высокі, нязграбны чалавек’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Ку́зя ’жарабя’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)