гусце́ць, 1 і 2 ас. звычайна не ўжыв., -е́е; незак.

Рабіцца густым або больш густым.

Лес гусцее.

Туман гусцее.

|| зак. загусце́ць, 1 і 2 ас. звычайна не ўжыв., -е́е і пагусце́ць, 1 і 2 ас. звычайна не ўжыв., -е́е.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ме́сяц, -а, м.

1. Нябеснае цела, спадарожнік Зямлі.

З-за хмары выплыў м.

2. мн. -ы, -аў. Дванаццатая частка астранамічнага года.

Больш як м. знаходзіўся ў шпіталі.

|| памянш.-ласк. ме́сячык, -а, м. (да 1 знач.).

|| прым. ме́сячны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

актывіза́тар, ‑а, м.

Усё тое, што актывізуе, робіць больш дзейным.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кісле́ць, ‑ее; незак.

Станавіцца кіслым або больш кіслым. Капуста кіслее.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вышэйстая́чы, ‑ая, ‑ае.

Больш высокі ў адміністрацыйных адносінах. Вышэйстаячая ўстанова.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

русе́ць, ‑ею, ‑ееш, ‑ее; незак.

Разм. Рабіцца русым, больш русым.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сартазме́на, ‑ы, ж.

Замена старых сартоў насення новымі, больш прадукцыйнымі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

доўгажыха́р, ‑а, м.

Чалавек, які пражыў дзевяноста і больш гадоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паднаві́цца, ‑новіцца; зак.

Набыць больш новы, свежы выгляд. Будынак паднавіўся.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

павастрэ́ць, ‑эе; зак.

Стаць, зрабіцца больш вострым, вастрэйшым. Сярпы павастрэлі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)