Verbum

папяльні́к, -пельніка́, мн. -пельнікі́, -пельніко́ў, м. (спец.).

Ніжняя частка топкі, куды падае попел.

паркаленабіўны́, -а́я, -о́е (спец.).

Які мае адносіны да набіўкі малюнка на баваўняную тканіну.

парцыён, -у, м. (уст., спец.).

Паёк, порцыя.

Дзённы п.

|| прым. парцыённы, -ая, -ае.

пігмента́цыя, -і, ж. (спец.).

Афарбоўка тканак жывых арганізмаў, абумоўленая наяўнасцю пігменту.

П. вока.

ако́рдны, -ая, -ае (спец.).

Які выконваецца па дагаворы; здзельны.

Акордная работа.

Акордная плата.

анестэзіяло́гія, -і, ж. (спец.).

Раздзел медыцыны, які займаецца анестэзіяй.

|| прым. анестэзіялагі́чны, -ая, -ае.

антысе́птык, -у, мн. -і, -аў, м. (спец.).

Абеззаражвальны сродак.

|| прым. антысепты́чны, -ая, -ае.

апаро́с, -у, м. (спец.).

Роды ў свінні і самак іншых жывёл (вожыка, барсука).

астэні́я, -і, ж. (спец.).

Стан агульнай слабасці арганізма; бяссілле.

|| прым. астэні́чны, -ая, -ае.

асы́пак, -пку, м. (спец.).

Тое, што асыпалася з гары ў выніку разбурэння пароды.