Verbum

прая́вачны, -ая, -ае (спец.).

Які служыць для праяўлення фота- і кінаплёнкі.

Праявачная машына.

прыпо́й, -ю, м. (спец.).

Метал або сплаў для паяння.

|| прым. прыпо́йны, -ая, -ае.

пульсу́ючы, -ая, -ае (спец.).

Які праяўляецца, дзейнічае з перыядычнымі зменамі, рытмічна.

П. струмень.

пустаце́лы, -ая, -ае (спец.).

Пусты ў сярэдзіне.

Пустацелая цэгла.

|| наз. пустаце́ласць, -і, ж.

радыёперахва́т, -у, М -ва́це, м. (спец.).

Спосаб радыёразведкі — прыём і запіс радыёсігналаў праціўніка.

падро́ст, -у, М -сце, м. (спец.).

Маладыя дрэвы асноўнай для дадзенага лесу пароды.

пазыкатрыма́льнік, -а, мн. -і, -аў, м. (спец.).

Уладальнік аблігацый пазыкі (у 1 знач.).

палачкападо́бны, -ая, -ае (спец.).

Які па форме нагадвае палачку, кароткую рыску.

Палачкападобныя бактэрыі.

мочавыдзяле́нне, -я, н. (спец.).

Працэс выдзялення мачы з арганізма.

|| прым. мочавыдзяля́льны, -ая, -ае.

мяцёлчаты, -ая, -ае (спец.).

Які мае суквецце ў выглядзе мяцёлкі (у 2 знач.).