Verbum

папяльні́к, -пельніка́, мн. -пельнікі́, -пельніко́ў, м. (спец.).

Ніжняя частка топкі, куды падае попел.

паркаленабіўны́, -а́я, -о́е (спец.).

Які мае адносіны да набіўкі малюнка на баваўняную тканіну.

парцыён, -у, м. (уст., спец.).

Паёк, порцыя.

Дзённы п.

|| прым. парцыённы, -ая, -ае.

пігмента́цыя, -і, ж. (спец.).

Афарбоўка тканак жывых арганізмаў, абумоўленая наяўнасцю пігменту.

П. вока.

плексігла́с, -у, м. (спец.).

Празрыстая бясколерная пластмаса; арганічнае шкло.

|| прым. плексігла́савы, -ая, -ае.

прая́вачны, -ая, -ае (спец.).

Які служыць для праяўлення фота- і кінаплёнкі.

Праявачная машына.

прыпо́й, -ю, м. (спец.).

Метал або сплаў для паяння.

|| прым. прыпо́йны, -ая, -ае.

пульсу́ючы, -ая, -ае (спец.).

Які праяўляецца, дзейнічае з перыядычнымі зменамі, рытмічна.

П. струмень.

пустаце́лы, -ая, -ае (спец.).

Пусты ў сярэдзіне.

Пустацелая цэгла.

|| наз. пустаце́ласць, -і, ж.

радыёперахва́т, -у, М -ва́це, м. (спец.).

Спосаб радыёразведкі — прыём і запіс радыёсігналаў праціўніка.