каліфа́т, ‑а, М ‑фаце, м.

Тое, што і халіфат.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

задзе́л, ‑у, м.

Тое, што зроблена наперад, у запас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зара́знік, ‑а, м.

Разм. Той, хто (тое, што) заражае.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

здубе́ць, ‑ею, ‑ееш, ‑ее; зак.

Тое, што і здубянець.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зысці́, зыду, зыдзеш, зыдзе; зак.

Тое, што і сысці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зысці́ся, зыдуся, зыдзешся, зыдзецца; зак.

Тое, што і сысціся.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

брадзі́ла, н.

Тое, што выклікае браджэнне (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бразджа́ць, ‑джу, ‑джыш, ‑джыць; незак.

Тое, што і бразгатаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

браската́ць, ‑качу, ‑кочаш, ‑коча; незак.

Тое, што і бразгатаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

браскаце́ць, ‑качу, ‑каціш, ‑каціць; незак.

Тое, што і бразгацець.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)