дзе́яцца несов., разг. происходи́ть, де́латься, твори́ться, соверша́ться;
во́дгулле ўсяго́, што дзе́ецца на све́це — о́тзвуки всего́, что происхо́дит (де́лается, твори́тся) на све́те
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
закрана́ць несов.
1. прям., перен. затра́гивать, задева́ть;
2. (што) перен. (обращать внимание в изложении) затра́гивать, каса́ться (чего);
1, 2 см. закрану́ць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
падстаўля́ць несов.
1. в разн. знач. подставля́ть;
2. (пад што) подверга́ть (чему);
1, 2 см. падста́віць;
◊ ~ля́й кішэ́нь — держи́ карма́н ши́ре
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пакары́ць I сов.
1. покори́ть, подчини́ть;
2. (внушить симпатию) покори́ть
пакары́ць II (што) сов. снять кору́ (с чего), очи́стить от коры́
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
по́мпа I ж. насо́с м., по́мпа
по́мпа II ж. (пышность) по́мпа;
рабі́ць што-не́будзь з ~пай — де́лать что́-л. с по́мпой
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
твары́цца несов.
1. (делаться) твори́ться, происходи́ть;
што тут тво́рыцца? — что здесь твори́тся (происхо́дит)?;
2. страд. твори́ться; созида́ться, создава́ться; выде́лываться; см. твары́ць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
чаго́-не́будзь
1. нареч. почему́-нибудь, почему́-л.;
2. мест. неопр., в род. п. чего́-нибудь, чего́-л.; см. што-не́будзь
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
чаму́-не́будзь
1. нареч. почему́-нибудь, почему́-л.;
2. мест. неопр., в дат. п. чему́-нибудь, чему́-л.; см. што-не́будзь
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
испове́довать
1. сов. паспавяда́ць, вы́спаведаць;
2. несов. спавяда́ць; (каяться) спавяда́цца (каму, у чым);
3. несов. (следовать какой-л. религии, какому-л. учению и т. п.) вызнава́ць; ве́рыць (у што); трыма́цца (чаго); прызнава́ць (што); (придерживаться) прытры́млівацца (чаго);
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
предположи́ть сов. дапусці́ць; (подумать) паду́маць; (счесть) палічы́ць; (сделать, высказать догадку, предположение) зрабі́ць (вы́казаць) здага́дку (меркава́нне);
предполо́жим, что ты прав дапу́сцім, што пра́ўда твая́;
врач предположи́л у ребёнка скарлати́ну ура́ч вы́казаў меркава́нне (палічы́ў), што ў дзіця́ці шкарляты́на.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)