Verbum

кароткахваляві́к, -левіка́, мн. -левікі́, -левіко́ў, м.

Радыёаматар, які працуе на кароткіх хвалях (радыёхвалі ад 10 да 200 метраў).

кастапра́ў, -ра́ва, мн. -ра́вы, -ра́ваў, м. (уст.).

Лекар, які ставіць на месца вывіхнутыя косці або правільна складае пераламаныя.

качавы́, -ая, -ое.

Які не мае аселасці, звязаны з частай пераменай месца жыхарства; вандроўны; проціл. аселы.

Качавыя плямёны.

кро́хкі, -ая, -ае.

Які лёгка крышыцца, развальваецца на часткі; ломкі.

Крохкае пячэнне.

Крохкае дрэва.

|| наз. кро́хкасць, -і, ж.

крыніцазна́ўства, -а, н.

Раздзел гістарычнай навукі, які займаецца метадамі вывучэння і выкарыстання гістарычных крыніц.

|| прым. крыніцазна́ўчы, -ая, -ае.

лазера...

Першая састаўная частка складаных слоў са знач.: які мае адносіны да лазера (у 2 знач.), напр., лазератэрапія.

ларынгало́гія, -і, ж.

Раздзел медыцыны, які займаецца вывучэннем захворванняў гартані, іх лячэннем і прафілактыкай.

|| прым. ларынгалагі́чны, -ая, -ае.

легкаве́рны, -ая, -ае.

Які ўсяму верыць, залішне даверлівы.

Л. чалавек.

|| наз. легкаве́р’е, -я, н. і легкаве́рнасць, -і, ж.

ліне́йчаты, -ая, -ае.

Які мае на сваёй паверхні лініі ў адным напрамку.

Л. ліст.

|| наз. ліне́йчатасць, -і, ж.

ліставы́¹, -а́я, -о́е.

1. Які мае адносіны да ліста¹, у лістах.

Л. тытунь.

2. Пакрыты лісцем.

Л. лес.