пакра́тваць
‘варушыць чым-небудзь (пакратваць рукой); дакранацца да каго-небудзь, чаго-небудзь (пакратваць руку); выклікаць пачуццё у каго-небудзь, кранаць каго-небудзь, што-небудзь (неспакой пакратваў сэрца)’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пакра́тваю |
пакра́тваем |
| 2-я ас. |
пакра́тваеш |
пакра́тваеце |
| 3-я ас. |
пакра́твае |
пакра́тваюць |
| Прошлы час |
| м. |
пакра́тваў |
пакра́твалі |
| ж. |
пакра́твала |
| н. |
пакра́твала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пакра́твай |
пакра́твайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
пакра́тваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
шкадава́ць несов.
1. (чаго) жале́ть;
ш. хле́ба — жале́ть хле́ба;
2. (каго) жале́ть;
ш. сірату́ — жале́ть сироту́;
3. (чаго, аб чым, с союзом што) жале́ть (о чём, с союзом что), сожале́ть (о чём, с союзом что);
ён ~ва́ў, што по́зна ажані́ўся — он жале́л (сожале́л), что по́здно жени́лся;
ён ~ва́ў, што не пайшо́ў у тэа́тр — он жале́л, что не пошёл в теа́тр;
4. (каго, што) жале́ть, бере́чь; щади́ть;
ш. каня́ — жале́ть (бере́чь, щади́ть) ло́шадь;
ш. здаро́ўе — жале́ть (бере́чь, щади́ть) здоро́вье;
5. (каго, што) жале́ть, люби́ть;
6. с инф., переводится безл. конструкцией со словами жалко, жаль;
я ~ду́ю сячы́ гэ́ту бяро́зу — мне жа́лко (жаль) руби́ть э́ту берёзу
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
жела́ющий
1. прич. які́ (што) жада́е, які́ (што) хо́ча; см. жела́ть;
2. сущ. жада́ючы, -чага м.; ахво́тнік, -ка м.;
жела́ющих посмо́треть но́вую вы́ставку бы́ло мно́го жада́ючых (ахво́тных) паглядзе́ць но́вую вы́стаўку было́ мно́га.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
прикла́дываться
1. (приближать к чему-л. ухо, глаз и т. п.) прыклада́ць, прыкла́дваць (што);
2. (целовать) цалава́ць (каго, што);
3. (нацеливаться) нацэ́львацца;
4. (выпивать) прыкла́двацца;
5. страд. прыклада́цца, прыкла́двацца; дадава́цца; см. прикла́дывать.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
уча́щийся
1. прич. які́ (што) ву́чыцца; які́ (што) навуча́ецца; см. учи́ться;
2. сущ. навучэ́нец, -нца м.; (ученик) ву́чань, -чня м.; (студент) студэ́нт, -та м.; (слушатель) слуха́ч, -ча́ м.; (курсант) курса́нт, -та м.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
зазнава́ць несов. (што і чаго) (переживать, переносить) изве́дывать (что), претерпева́ть (что), испы́тывать (что), познава́ть (что), узнава́ть (что); см. зазна́ць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
выка́чваць несов.
1. (разглаживать) выка́тывать;
2. разг. (у што) выва́ливать (в чём), обва́ливать (в чём);
1, 2 см. вы́качаць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
прыбе́гчы сов. прибежа́ть; примча́ться;
п. пе́ршым — прибежа́ть пе́рвым;
п. паглядзе́ць на што-не́будзь — прибежа́ть (примча́ться) посмотре́ть на что́-л.
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
прысу́д, -ду м., в разн. знач. пригово́р;
вы́несці п. — вы́нести пригово́р;
што ні сло́ва — п. — что ни сло́во — пригово́р
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
прыхі́льна нареч.
1. сочу́вственно, доброжела́тельно, благожела́тельно; благоскло́нно;
2. одобри́тельно;
адазва́цца п. пра што-не́будзь — отозва́ться одобри́тельно о чём-л.
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)