налете́ть сов.
1. в разн. знач. наляце́ць;
налете́л урага́н наляце́ў урага́н;
налете́ли му́хи наляце́лі му́хі;
налете́ть с кулака́ми наляце́ць з кулака́мі;
я́стреб налете́л на кур я́страб наляце́ў на курэ́й;
налете́ть на столб наляце́ць на слуп;
налете́ла ко́нница наляце́ла ко́нніца;
2. (осесть тонким слоем) наляце́ць, мног. паналята́ць;
на о́кна налете́ла пыль на во́кны наляце́ў пыл, на во́кны паналята́ла пы́лу.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ука́паць сов.
1. (забрызгать каплями) зака́пать; (сплошь — ещё) ука́пать, иска́пать;
2. (капая, влить) вка́пать;
у. ка́плі ў нос — вка́пать ка́пли в нос
укапа́ць сов.
1. врыть, вкопа́ть;
у. слуп — врыть (вкопа́ть) столб;
2. смочь копа́ть;
зямля́ цвёрдая, рыдлёўкай не ўкапа́еш — земля́ твёрдая, лопа́той не смо́жешь копа́ть;
3. (небольшое количество) накопа́ть;
у. бу́льбы на вячэ́ру — накопа́ть карто́шки на у́жин
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)