мя́кка нареч., в разн. знач. мя́гко;

м. ка́жучы — мя́гко говоря́;

м. сце́ле, ды му́лка спацьпогов. мя́гко сте́лет, да жёстко спать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

паўклада́ць сов.

1. (внутрь чего-л.) вложи́ть; всу́нуть;

2. (положить спать — многих) уложи́ть;

3. (сложить в определённом порядке — о многом) уложи́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пале́гчы сов., в разн. знач. поле́чь;

усе́ паляглі́ спаць — все полегли́ спать;

п. ў бая́х — поле́чь в боя́х;

жы́та палягло́ — рожь полегла́

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

со́ладка нареч., в знач. сказ. сла́дко;

сэ́рца с. заміра́е — се́рдце сла́дко замира́ет;

с. спаць — сла́дко спать;

там яму́ не с. — там ему́ не сла́дко

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

начні́ца ж.

1. зоол. ночни́ца;

2. м. и ж. (тот, кто поздно ложится спать — о мужчине) полуно́чник; (о женщине) полуно́чница;

3. ж., обл. лету́чая мышь

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

сон I (род. сну) м., в разн. знач. сон; (то, что снится — ещё) сновиде́ние ср.;

мяне́ агарну́ў с. — меня́ объя́л сон;

сніць стра́шны с. — ви́деть стра́шный сон;

прыро́да абудзі́лася ад сну — приро́да пробуди́лась ото сна;

гэ́та то́лькі с.э́то то́лько сон;

летаргі́чны с. — летарги́ческий сон;

прые́мнага сну — прия́тного сна;

засну́ць (спаць) ве́чным сном — засну́ть (спать) ве́чным сном;

як праз с. — как сквозь сон;

сну ні ў адны́м во́ку — сна ни в одно́м глазу́;

як у сне — как во сне;

наганя́ць с. — нагоня́ть сон;

вы́біцца са сну — потеря́ть сон;

спаць мёртвым сномспать мёртвым сном;

і (у сне) не сні́лася — и (во сне) не сни́лось;

с. спра́ўдзіўся — сон в ру́ку;

спаць сном пра́веднікаспать сном пра́ведника;

спаць непрабу́дным сномспать непробу́дным сном;

спаць (засну́ць) апо́шнім сномспать (засну́ть, усну́ть) после́дним сном;

сагна́ць с. — вздремну́ть, прикорну́ть

сон II (род. со́ну) м., бот. сон-трава́ ж., простре́л

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Спаць ‘знаходзіцца ў стане сну, спячкі’ (ТСБМ, Ласт., Некр. і Байк., Бяльк.; ашм., Стан.; Сл. ПЗБ, ТС). Параўн. укр. спа́ти, рус. спать, стараж.-рус. спати, польск. spać, в.-луж. spać, н.-луж. spaś, чэш. spat, славац. spať, серб.-харв. спа̏ти, славен. spáti, балг. спя́, макед. спие, ст.-слав. съпати. Прасл. *sъpati (ад *sъ(p)nъ ‘сон’), роднаснае ст.-інд. svápiti, svápati ‘ён спіць’, англ.-сакс. svefan ‘спаць’, ст.-ісл. sofa ‘тс’, лац. sōpiō ‘усыпляць’; гл. Фасмер 3, 732–733 з літ-рай; Глухак, 571. Гл. таксама Борысь (568), які славянскае слова і роднасныя ўзводзіць да і.-е. кораня *su̯ep‑/*sūp‑ ‘спаць’. Гл. таксама сопці, сапці; паводле Сноя (SR, 36, 1, 107), значэнні ‘спаць’ і ‘дыхаць, сапці’ развіліся ў корані і.-е. *su̯ep‑ вельмі даўно, бо ў праславянскі перыяд матывацыя ‘дыхаць’ > ‘спаць’ не была ўжо актуальнай.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

кла́сціся несов.

1. (принимать лежачее положение) ложи́ться; (спать — ещё) укла́дываться;

жы́та кла́лася пад зуба́мі жняя́ркі — рожь ложи́лась под зу́бьями жа́тки;

дзе́ці ра́на кла́ліся спаць — де́ти ра́но ложи́лись (укла́дывались) спать;

2. (укладываться) ложи́ться;

бы́ццам сама́ цэ́гла кладзе́цца ў сцяну́ — бу́дто сам кирпи́ч ложи́тся в сте́ну;

3. (о свете, тени и т.п.) ложи́ться, па́дать;

на твар — яго́ кладзе́цца цень на лицо́ его́ ложи́тся (па́дает) тень;

4. страд. кла́сться; укла́дываться; откла́дываться; настила́ться; мости́ться; накла́дываться; раскла́дываться; см. кла́сці 1-4, 6, 7;

к. са сме́ху — пока́тываться со́ смеху;

к. спаць з кура́міо́чень ра́но укла́дываться спать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

уклада́цца I несов.

1. в разн. знач. укла́дываться;

2. разг. (спать) укла́дываться, ложи́ться;

3. (вмещаться) вкла́дываться, входи́ть;

1-3 см. укла́сціся, улажы́цца

уклада́цца II несов., страд. составля́ться; см. уклада́ць II

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

укла́двацца несов.

1. в разн. знач. укла́дываться;

2. разг. (спать) укла́дываться;

3. (вмещаться) вкла́дываться, входи́ть;

1-3 см. укла́сціся, улажы́цца;

4. страд. укла́дываться, кла́сться; выкла́дываться; вкла́дываться; засо́вываться, сова́ться; см. укла́дваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)