падко́ркавы, ‑ая, ‑ае.
Які знаходзіцца пад карой паўшар’яў галаўнога
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
падко́ркавы, ‑ая, ‑ае.
Які знаходзіцца пад карой паўшар’яў галаўнога
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
энцэфалі́т, ‑у,
Запаленне галаўнога
[Ад грэч. enkēphalos — галаўны мозг.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
электрашо́к, ‑у,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
паўша́р’е
○ ~р’і галаўно́га
магдэбу́ргскія ~р’і —
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Мазжачок ’аддзел галаўнога
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
апра́ксія, ‑і,
[Ад грэч. apraxia — бяздзейнасць.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
амнезі́я, ‑і,
[Ад грэч. a — не і mnēmē — памяць.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
мазгавы́, ‑ая, ‑ое.
Які мае адносіны да
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
спіннамазгавы́, ‑ая, ‑ое.
Які мае адносіны да спіннога
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сухо́тка, ‑і,
Хранічнае захворванне нервовай сістэмы, якое праяўляецца ў пашкоджанні спіннога
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)