поліяміэлі́т, -у,
Вострае віруснае захворванне, пераважна дзяцей, якое суправаджаецца паражэннем нервовай сістэмы, часта з паралічам.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
поліяміэлі́т, -у,
Вострае віруснае захворванне, пераважна дзяцей, якое суправаджаецца паражэннем нервовай сістэмы, часта з паралічам.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
тэадалі́т, -а,
Геадэзічны і астранамічны інструмент для вымярэння гарызантальных і вертыкальных вуглоў.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
спандылі́т, ‑у,
Запаленне пазванкоў.
[Ад грэч. spondylos — пазванок.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
мітрапалі́т, -а,
Вышэйшае званне праваслаўных епіскапаў, а таксама епіскап, якому нададзена гэтае званне.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
касмапалі́т, -а,
Паслядоўнік касмапалітызму.
||
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
міэлі́т, ‑у,
Запаленне спіннога мозга.
[Ад грэч. myelós — мозг.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
танзілі́т, ‑у,
Запаленне міндалін глоткі.
[Ад лац. tonsillae — міндалепадобныя залозы.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
электрапліта́, -ы́,
Пліта (у 2
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
аэралі́т, ‑а,
Камень касмічнага паходжання; метэарыт.
[Ад грэч. aēr — паветра і lithos — камень.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
неалі́т, ‑у,
Эпоха пазнейшага каменнага веку.
[Ад грэч. neos — новы, lidos — камень.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)