зніза́цца, зніжацца; зак.

Разм. Злучыцца, змацавацца пры знізванні, нанізванні.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зраі́цца, зроіцца; зак.

Злучыцца ў адзін рой. Пчолы зраіліся.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

акіслі́цца, ‑ліцца; зак.

Спец. Падпасці пад акісленне; злучыцца з кіслародам.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

скляпа́цца, ‑аецца і склеплецца; зак.

Злучыцца, змацавацца пры дапамозе кляпання.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

спа́риться

1. прост. (соединить в пару) спа́рыцца;

2. (случиться) спарава́цца, злучы́цца.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

злу́чвацца несов., возвр., страд., с.-х. случа́ться, спа́риваться; см. злучы́цца 2, злу́чваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

зазямлі́цца, ‑земліцца; зак.

Злучыцца з зямлёй (пра электрычны ланцуг). Правады зазямліліся.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сча́ліцца, ‑ліцца; зак.

Спец. Змацавацца, злучыцца пры счальванні; звязацца. Плыты счаліліся.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

уманці́равацца, ‑руецца; зак.

Змясціцца ўнутры, злучыцца з астатнімі часткамі чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

схво́снуцца, ‑нецца; зак.

Разм. Злучыцца, пераплесціся пры рэзкім сустрэчным руху. Вяроўкі схвоснуліся.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)