рамо́нак, -нку і -нка, м.

1. -нку. Травяністая расліна сямейства складанакветных з адзіночнымі кветкамі, у якіх пялёсткі звычайна белыя, а сярэдзіна жоўтая.

2. -нка, мн. -нкі, -нкаў. Кветка гэтай расліны.

3. -нку. Лекавы настой або высушаныя кветкі гэтай расліны.

Паласкаць горла рамонкам.

|| прым. рамо́нкавы, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

Прэ́лят ’жоўтая канюшына’ (Сл. рэг. лекс.). Адаптаваны паланізм; з польск. дыял. przelot ’расліна пералёт’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Саранчу́к ’жоўтая махрастая з моцным пахам кветка’ (Некр.). Відавочна ад саранчук ’насякомае’ (гл. саранча); па падабенству фарбы.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Перапяля́чнік, перапе́лічнік ’скабіёза жоўтая, Scabiosa ochroleuca L.’ (віц., гродз., Кіс.). Да перапёлка (гл.). Названа паводле жаўтавата-бурага колеру птушкі.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

ка́дмій, ‑ю, м.

1. Хімічны элемент, серабрыста-белы метал, які знаходзіцца пераважна ў цынкавых рудах.

2. Жоўтая фарба розных адценняў, якая прымяняецца ў алейным жывапісе, кераміцы і інш.

[Лац. cadmium.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

жаўту́ха, ‑і, ДМ ‑тусе, ж.

Жоўтая афарбоўка скуры, слізістых абалонак і вочных склераў, якая бывае пры хваробах печані жоўцевых шляхоў і інш. // Разм. Хвароба якая выклікае такі стан.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

во́хрыста-жо́ўты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. во́хрыста-жо́ўты во́хрыста-жо́ўтая во́хрыста-жо́ўтае во́хрыста-жо́ўтыя
Р. во́хрыста-жо́ўтага во́хрыста-жо́ўтай
во́хрыста-жо́ўтае		 во́хрыста-жо́ўтага во́хрыста-жо́ўтых
Д. во́хрыста-жо́ўтаму во́хрыста-жо́ўтай во́хрыста-жо́ўтаму во́хрыста-жо́ўтым
В. во́хрыста-жо́ўты (неадуш.)
во́хрыста-жо́ўтага (адуш.)		 во́хрыста-жо́ўтую во́хрыста-жо́ўтае во́хрыста-жо́ўтыя (неадуш.)
во́хрыста-жо́ўтых (адуш.)
Т. во́хрыста-жо́ўтым во́хрыста-жо́ўтай
во́хрыста-жо́ўтаю		 во́хрыста-жо́ўтым во́хрыста-жо́ўтымі
М. во́хрыста-жо́ўтым во́хрыста-жо́ўтай во́хрыста-жо́ўтым во́хрыста-жо́ўтых

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

гарчы́чна-жо́ўты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. гарчы́чна-жо́ўты гарчы́чна-жо́ўтая гарчы́чна-жо́ўтае гарчы́чна-жо́ўтыя
Р. гарчы́чна-жо́ўтага гарчы́чна-жо́ўтай
гарчы́чна-жо́ўтае		 гарчы́чна-жо́ўтага гарчы́чна-жо́ўтых
Д. гарчы́чна-жо́ўтаму гарчы́чна-жо́ўтай гарчы́чна-жо́ўтаму гарчы́чна-жо́ўтым
В. гарчы́чна-жо́ўты (неадуш.)
гарчы́чна-жо́ўтага (адуш.)		 гарчы́чна-жо́ўтую гарчы́чна-жо́ўтае гарчы́чна-жо́ўтыя (неадуш.)
гарчы́чна-жо́ўтых (адуш.)
Т. гарчы́чна-жо́ўтым гарчы́чна-жо́ўтай
гарчы́чна-жо́ўтаю		 гарчы́чна-жо́ўтым гарчы́чна-жо́ўтымі
М. гарчы́чна-жо́ўтым гарчы́чна-жо́ўтай гарчы́чна-жо́ўтым гарчы́чна-жо́ўтых

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

белава́та-жо́ўты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. белава́та-жо́ўты белава́та-жо́ўтая белава́та-жо́ўтае белава́та-жо́ўтыя
Р. белава́та-жо́ўтага белава́та-жо́ўтай
белава́та-жо́ўтае		 белава́та-жо́ўтага белава́та-жо́ўтых
Д. белава́та-жо́ўтаму белава́та-жо́ўтай белава́та-жо́ўтаму белава́та-жо́ўтым
В. белава́та-жо́ўты (неадуш.)
белава́та-жо́ўтага (адуш.)		 белава́та-жо́ўтую белава́та-жо́ўтае белава́та-жо́ўтыя (неадуш.)
белава́та-жо́ўтых (адуш.)
Т. белава́та-жо́ўтым белава́та-жо́ўтай
белава́та-жо́ўтаю		 белава́та-жо́ўтым белава́та-жо́ўтымі
М. белава́та-жо́ўтым белава́та-жо́ўтай белава́та-жо́ўтым белава́та-жо́ўтых

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

бе́ла-жо́ўты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. бе́ла-жо́ўты бе́ла-жо́ўтая бе́ла-жо́ўтае бе́ла-жо́ўтыя
Р. бе́ла-жо́ўтага бе́ла-жо́ўтай
бе́ла-жо́ўтае		 бе́ла-жо́ўтага бе́ла-жо́ўтых
Д. бе́ла-жо́ўтаму бе́ла-жо́ўтай бе́ла-жо́ўтаму бе́ла-жо́ўтым
В. бе́ла-жо́ўты (неадуш.)
бе́ла-жо́ўтага (адуш.)		 бе́ла-жо́ўтую бе́ла-жо́ўтае бе́ла-жо́ўтыя (неадуш.)
бе́ла-жо́ўтых (адуш.)
Т. бе́ла-жо́ўтым бе́ла-жо́ўтай
бе́ла-жо́ўтаю		 бе́ла-жо́ўтым бе́ла-жо́ўтымі
М. бе́ла-жо́ўтым бе́ла-жо́ўтай бе́ла-жо́ўтым бе́ла-жо́ўтых

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)