наадкіда́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., чаго.

Адкінуць нейкую колькасць чаго‑н. Наадкідаць камення. Паадкідаць снегу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

наадкіда́ць сов. (во множестве) отбро́сить, отки́нуть; отшвырну́ть; отвали́ть; см. адкі́нуць 1

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

абстрагава́ць, -гу́ю, -гу́еш, -гу́е; -гу́й; -гава́ны; зак. і незак., што (кніжн.).

Зрабіць (рабіць) абстракцыю (у 1 знач.) чаго-н.; у думках адкінуць (адкідваць) неістотныя ўласцівасці, сувязі прадмета і вылучыць (вылучаць) яго асноўныя, агульныя ўласцівасці, мысліць адцягнена.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

отбро́сить сов., в разн. знач. адкі́нуць, мног. паадкі́даць, паадкі́дваць; см. отбра́сывать;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

отвали́ть сов.

1. адвалі́ць; (отбросить) адкі́нуць;

2. (о судах) адплы́сці, адплы́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

адме́сці, -мяту́, -мяце́ш, -мяце́; -мяцём, -мецяце́, -мяту́ць; -мёў, -мяла́, -ло́; -мяці́; -мёцены; зак., што.

1. Падмятаючы, адкінуць, адсунуць убок.

А. смецце ад парога.

2. перан. Адхіліць што-н. як непатрэбнае ці нерэальнае.

А. абвінавачанні.

|| незак. адмята́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

адкі́даць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Адкінуць што‑н. за некалькі разоў. Адкідаць каменне ўбок.

адкіда́ць, ‑а́ю, ‑а́еш, ‑а́е.

Незак. да адкі́даць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

навыбрако́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-чаго.

Пры выбракоўцы значную колькасць чаго‑н. адкінуць як недабраякаснае, неадпавядаючае стандарту. Навыбракоўваць касцюмаў. Навыбракоўваць кароў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адняць, адкінуць

Слоўнік сінонімаў і блізказначных слоў, 2-е выданне (М. Клышка, правапіс да 2008 г.)

отве́ргну́ть сов. (что-л.) адхілі́ць, адкі́нуць; не прыня́ць; (кого-л.) вы́рачыся; не прызна́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)