Verbum

пагу́шкаць, -аю, -аеш, -ае; зак., каго-што (разм.).

Правесці некаторы час, гушкаючы каго-, што-н.

П. хлопчыка на руках.

сіно́дзік, -а, мн. -і, -аў, м.

У праваслаўнай царкве: кніга запісу імён памерлых для памінання іх у час набажэнства.

раўнадзе́нства, -а, н.

Час, які бывае двойчы ў год, калі працягласць дня і ночы аднолькавыя.

Вясенняе і асенняе р.

правазі́ць, -важу́, -во́зіш, -во́зіць; зак., каго-што.

Правесці які-н. час, возячы каго-, што-н.

Цэлы дзень правазіў дровы.

працвісці́, 1 і 2 ас. не ўжыв., -віце́; зак.

Прабыць які-н. час у цвіценні.

Яблыня працвіла дзесяць дзён.

папахварэ́ць, -э́ю, -э́еш, -э́е і папахво́рваць, -аю, -аеш, -ае; зак. (разм.).

Хварэць доўга, неаднаразова.

П. у час эпідэміі грыпу.

парыва́цца, -а́юся, -а́ешся, -а́ецца; незак., з інф.

Настойліва імкнуцца, намервацца што-н. зрабіць.

Яна ўвесь час парывалася нешта сказаць.

пасква́рыць, -ру, -рыш, -рыць; зак., што.

1. Пераскварыць усё, многае.

П. сала.

2. і без дап. Скварыць некаторы час.

пачу́хваць, -аю, -аеш, -ае; незак., каго-што (разм.).

Чухаць час ад часу.

П. патыліцу.

|| звар. пачу́хвацца, -аюся, -аешся, -аецца.

прычашчэ́нне, -я, н.

Хрысціянскі абрад прыняцця просвіры і віна — таінства, у час якога на вернікаў нібыта сыходзіць боская ласка.