умяшча́льны, -ая, -ае.

1. Які ўмяшчае значную колькасць, многа каго-, чаго-н.

У. зала.

У. чамадан.

2. Які можа ўмясціцца.

|| наз. умяшча́льнасць, -і, ж. (да 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

быва́лец, ‑льца, м.

Разм. Бывалы чалавек, чалавек, які многа ездзіў, многа бачыў. Як добры бацька з далёкай дарогі, вярнуўся ў хату — так здавалася — спакойна мудры бывалец Караленка... Брыль.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

наба́яць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што і чаго.

Разм.

1. Сказаць, расказаць што‑н., нагаварыць многа чаго‑н.

2. Расказаць казку, байку або многа казак, баек. Набаяць баек.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

накуля́цца, ‑яюся, ‑яешся, ‑яецца; зак.

Разм.

1. Уволю, многа пакуляцца. Хлапчукі накуляліся ў сене.

2. перан. Многа выпіць. Накуляецца [шафёр] у буфеце, а пасля нас у канаву перакуліць. Бялевіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паначэ́сваць ​1, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., чаго.

Начасаць ​1 многа чаго‑н. Паначэсваць ільну.

паначэ́сваць ​2, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., чаго.

Начасаць ​2 многа чаго‑н. Паначэсваць бярвення.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

лукава́ты, ‑ая, ‑ае.

Які мае многа лукавін. Лукаватая рака.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мнагапла́навы, ‑ая, ‑ае.

Які мае многа планаў. Мнагапланавы сюжэт.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

набадзя́цца, ‑дзяюся, ‑дзяешся, ‑дзеецца; зак.

Разм. Пабадзяцца многа, уволю.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

набурча́цца, ‑чуся, ‑чышся, ‑чыцца; зак.

Разм. Уволю, многа пабурчаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

набушава́цца, ‑шуюся, ‑шуешся, ‑шуецца; зак.

Разм. Уволю, многа пабушаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)