зрачы́ся (каго, чаго) сов., разг. отре́чься (от кого, чего);

з. сваі́х слоў — отре́чься от свои́х слов;

з. бацько́ў — отре́чься от роди́телей

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

дражні́цца несов.

1. (з кім) дразни́ть (кого); дразни́ться;

2. (давать повод надеяться) сули́ть, обеща́ть;

ён то́лькі дра́жніцца — он то́лько сули́т (обеща́ет)

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прыхі́льнік м.

1. сторо́нник; побо́рник, приве́рженец;

~кі мі́ру — сторо́нники ми́ра;

2. (дружески расположенный) доброжела́тель, благожела́тель;

3. (почитающий кого-, что-л.) почита́тель

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

распрану́ць сов.

1. (кого-л.) разде́ть;

р. дзіця́ — разде́ть ребёнка;

2. (одежду) снять;

р. кажу́х — снять тулу́п;

3. перен. разде́ть; огра́бить

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

спаганя́ць несов.

1. (заставлять уплатить, получать с кого-л.) взы́скивать, взима́ть;

2. (злобу и т.п.) вымеща́ть, срыва́ть;

1, 2 см. спагна́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

я́касць ж., в разн. знач. ка́чество ср.;

інспе́кцыя па ~сці — инспе́кция по ка́честву;

у ~сці — (каго, чаго) в ка́честве (кого,чего)

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

оса́живать несов.

1. (лошадь) спыня́ць, аса́джваць;

2. (заставлять пятиться) аса́джваць, падава́ць наза́д;

3. (кого-л.) разг. аса́джваць, спыня́ць, абрыва́ць; см. осади́тьII;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

попада́ть несов.

1. (куда-л.) трапля́ць, папада́ць;

2. кого, во что) папада́ць; трапля́ць, цаля́ць;

3. безл., разг. папада́ць, улята́ць; см. попа́сть;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

препроводи́ть сов.

1. (кого, что) (отправить) адпра́віць, мног. паадпраўля́ць; (послать) пасла́ць, мног. папасыла́ць;

2. (провести, сопровождая) праве́сці;

3. (время) уст. праве́сці; праба́віць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ме́титьII несов.

1. (целить) цэ́ліць, ме́ціць, ме́рыцца;

2. (на кого, что, в кого, что — иметь в виду, намекать) разг. мець на ўва́зе (каго, што); намяка́ць (на каго, што);

3. (во что — стремиться стать кем-л.) разг. ме́рыцца, цаля́ць, нацэ́львацца;

4. (намереваться) уст. мець наме́р, збіра́цца; (рассчитывать) разлі́чваць; спадзява́цца.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)