Verbum

падсо́чка, -і, ДМ -чцы, ж. (спец.).

Надразанне дрэў для атрымання жывіцы, соку.

|| прым. падсо́чны, -ая, -ае.

спекуля́цыя², -і, ж. (кніжн.).

Абстрактныя разважанні, адарваныя ад вопыту і практыкі.

Псеўданавуковыя спекуляцыі.

|| прым. спекуляцы́йны, -ая, -ае.

спелеало́гія, -і, ж.

Навука аб вывучэнні пячор — іх паходжання, будовы і выкарыстання чалавекам.

|| прым. спелеалагі́чны, -ая, -ае.

сталебето́н, -у, м.

Бетон з напаўняльнікам са стальных апілак замест гравію і шчэбеню.

|| прым. сталебето́нны, -ая, -ае.

стара́цель, -я, мн. -і, -яў, м.

Рабочы, які займаецца саматужнай здабычай золата; золаташукальнік.

|| прым. стара́цельскі, -ая, -ае.

ста́тар, -а, мн. -ы, -аў, м. (спец.).

Нерухомая частка электрычнай машыны ротарнага тыпу.

|| прым. ста́тарны, -ая, -ае.

стратаста́т, -а, М -та́це, мн. -ы, -аў, м.

Аэрастат для палётаў у стратасферу.

|| прым. стратаста́тны, -ая, -ае.

струп, -а́, мн. -ы́, -о́ў, м.

Сухая скарынка, якая зацягвае рану пры зажыванні.

|| прым. стру́павы, -ая, -ае.

суб’ектыві́ст, -а, М -сце, мн. -ы. -аў, м.

Паслядоўнік суб’ектывізму (у 1 знач.).

|| прым. суб’ектыві́сцкі, -ая, -ае.

су́дна², -а, мн. -ы, -аў, м.

Пасудзіна для спаражнення, якая даецца ляжачым хворым.

|| прым. су́днавы, -ая, -ае.