інгалято́рый, ‑я, м.

Памяшканне, прызначанае для інгаляцыі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

інтраско́п, ‑а, м.

Прыбор для правядзення інтраскапіі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кадзірава́льны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Прызначаны для кадзіравання.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

куры́льня,

Пакой для курэння (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ледабу́р, ‑а, м.

Бур для свідравання лёду.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гатава́льнік, ‑а, м.

Прыбор для гатавання вады.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гнаясхо́вішча, ‑а, н.

Яма для захоўвання гною.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гноепагру́зчык, ‑а, м.

Машына для пагрузкі гною.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мегафо́н, ‑а, м.

Рупар для ўзмацнення гуку.

[Ад грэч. mégas — вялікі і phōnē — гук.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

межава́льны, ‑ая, ‑ае.

Які служыць для межавання.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)