Verbum

прасумава́ць, -му́ю, -му́еш, -му́е; -му́й; зак.

Правесці які-н. час сумуючы.

Увесь вечар прасумавала адна.

прахадзі́ць, -аджу́, -о́дзіш, -о́дзіць; зак.

Правесці які-н. час у хадзьбе.

Паўдня прахадзілі па лесе.

прахо́жы, -ая, -ае.

Які ідзе міма, праходзіць куды-н.

Прахожыя людзі.

Запытаць у прахожага (наз.).

памаёмасны, -ая, -ае (афіц.).

Які бярэцца з маёмасці.

П. падатак (на рухомую і нерухомую маёмасць).

папо́віч, -а, мн. -ы, -аў, м. (разм.).

Сын папа; чалавек, які паходзіць з духоўнага роду.

парадко́вы, -ая, -ае.

Які робіцца, выконваецца па радках, за кожны радок.

П. падлік.

Парадковая аплата.

параўна́льны, -ая, -ае.

Заснаваны на параўнанні, які служыць для параўнання.

Параўнальныя даныя.

П. метад даследавання.

парта́ч, -а́, мн. -ы́, -о́ў, м. (разм., пагард.).

Чалавек, які нядбала, няўмела выконвае сваю работу.

пачарго́вы, -ая, -ае.

Які адбываецца па чарзе, адзін за адным.

Заходзіць куды-н. пачаргова (прысл.).

пачу́ццевы, -ая, -ае.

Які ажыццяўляецца або ўспрымаецца органамі пачуццяў.

Пачуццевае ўспрыманне.

|| наз. пачу́ццевасць, -і, ж.