Verbum

вызвале́нчы, -ая, -ае.

Які мае адносіны да палітычнага, сацыяльнага вызвалення.

Вызваленчая барацьба.

Нацыянальны в. рух.

вы́лежалы, -ая, -ае.

Які набыў патрэбныя якасці, праляжаўшы пэўны тэрмін у адпаведных умовах.

В. лён.

вы́мерзлы, -ая, -ае.

Які загінуў ад марозу, вымерз.

Вымерзлыя пладовыя дрэвы.

|| наз. вы́мерзласць, -і, ж.

выпа́рына, -ы, ж.

Пот, які выступае на целе (звычайна ў хворага пасля гарачкі).

Пакрыцца выпарынай.

выра́злівы, -ая, -ае.

Які выражае ўнутраныя перажыванні або якасці.

В. позірк.

|| наз. выра́злівасць, -і, ж.

заспако́йлівы, -ая, -ае.

Які заспакойвае, прыносіць заспакаенне.

Заспакойлівае слова.

Заспакойлівая вестка.

|| наз. заспако́йлівасць, -і, ж.

збіра́льны, -ая, -ае (кніжн.).

Абагульнены, які адносіцца да многіх.

З. вобраз.

|| наз. збіра́льнасць, -і, ж.

збраяно́сец, -но́сца, мн. -но́сцы, -но́сцаў, м.

У Сярэднія вякі: малады воін, які насіў зброю рыцара.

зверападо́бны, -ая, -ае.

Які нагадвае звера, падобны да звера.

З. выгляд.

|| наз. зверападо́бнасць, -і, ж.

згу́бны, -ая, -ае.

Які вядзе да згубы, пагібельны.

З. агонь артылерыі.

|| наз. згу́бнасць, -і, ж.