сасло́ўны, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да саслоўя (у 1 знач.).
2. Заснаваны на падзеле
3. Уласцівы прывілеяваным саслоўям; каставы.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сасло́ўны, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да саслоўя (у 1 знач.).
2. Заснаваны на падзеле
3. Уласцівы прывілеяваным саслоўям; каставы.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
бра́цкі, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да брата (у 2 знач.).
2. Шчыры, таварыскі, сяброўскі.
3. Які адносіцца да брацтва (у 2 знач.).
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
падо́нкі, ‑аў;
1.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прыме́рацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца;
1. Вызначыць сваю адпаведнасць з кім‑, чым‑н. (па якіх‑н. якасцях, асаблівасцях).
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
структу́ра, ‑ы,
Узаемаразмяшчэнне і сувязь састаўных частак аб’екта, якія забяспечваюць яго цэласнасць; будова.
[Лац. structura — будова, размяшчэнне, парадак.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Людскі́, лю́цкій, лю́цькі, лю́дзкі, людськэ́й ’у якога высокая мараль, сумленны, шляхетны, зычлівы’, ’чалавечы’, ’прыстойны’, ’добры, прыгодны для чаго-небудзь’, ’людскі, чужы’, ’як у людзей’, ’ветлівы’, ’асабісты’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
залаты́, -а́я, -о́е.
1.
2. у
3. Колеру золата, бліскуча-жоўты.
4.
5.
6.
Залатое сячэнне (
Залатая моладзь — пра моладзь з забяспечаных слаёў
Залатая сярэдзіна — пра спосаб дзеяння, пры якім пазбягаюць крайнасцей, рызыкі, смелых рашэнняў.
Залатое вяселле (
Залатое дно — пра невычэрпную крыніцу багацця, даходу.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
сацыялісты́чны, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да сацыялізма (у 1 знач.).
2. Уласцівы грамадству, заснаванаму на прынцыпах сацыялізма.
3. Які адпавядае прынцыпам сацыялізма (у 1, 2 знач.), прасякнуты ідэямі сацыялізма.
4. Які мае адносіны да сацыял-дэмакратыі.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прэтэндава́ць, ‑дую, ‑дуеш, ‑дуе;
1. Прад’яўляць свае правы на што‑н., дамагацца чаго‑н.
2. Дамагацца прызнання за сабой якасцей, асаблівасцей, якіх звычайна няма.
[Ад лац. praetendere.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
учрежде́ние
1. (действие) заснава́нне, -ння
учрежде́ние коми́ссии заснава́нне (засно́ўванне) камі́сіі;
2. (организация) устано́ва, -вы
госуда́рственное учрежде́ние дзяржа́ўная ўстано́ва;
3. (общественное установление) устанаўле́нне, -ння
полити́ческие учрежде́ния о́бщества паліты́чныя ўстанаўле́нні
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)