памацне́ць сов.

1. уси́литься, окре́пнуть, покрепча́ть;

2. (сделаться более сильным, здоровым) окре́пнуть;

3. разг. стать прочне́е; попрочне́ть;

4. (о могуществе) уси́литься, окре́пнуть;

5. (о вине, табаке и т.п.) стать кре́пче

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

зацямні́цца сов.

1. (стать тёмным) затемни́ться;

2. перен. (о рассудке и т.п.) затемни́ться, помрачи́ться

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

знясі́лець сов. (стать бессильным) обесси́леть, изнемо́чь; истоща́ть;

стары́ зусі́м ~леў — старик соверше́нно обесси́лел (изнемо́г)

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

падружы́ць сов.

1. (сделать друзьями) подружи́ть, сдружи́ть; (многих) передружи́ть;

2. (стать друзьями) подружи́ться, сдружи́ться

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

парасця́гвацца сов., в разн. знач. (о многом) растяну́ться; (стать просторнее ещё) разда́ться; см. расцягну́цца

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

струпяне́ць сов., разг.

1. (стать трупом) умере́ть, околе́ть;

2. перен. (от страха) оцепене́ть, обомле́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

звучне́е сравнит. ст.

1. нареч. гучне́й; званчэ́й;

2. прил. гучне́йшы; званчэ́йшы;

станови́ться, стать звучне́е станаві́цца, стаць гучне́йшым;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пропре́ть сов.

1. прапрэ́ць; (стать готовым — ещё) упрэ́ць;

2. (пропотеть) прост. спаце́ць, прапаце́ць;

3. (некоторое время) прапрэ́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

По́стаць 1 ’палоска жыта ці іншай збажыны, занятая адной жняёй у час жніва’ (ТСБМ, Гарэц., Нас., Байк. і Некр., Мядзв., Дзмітр., Др.-Падб., Касп., Бяльк., Мат. Гом., Сл. ПЗБ, Сл. Брэс.; івац., Хрэст. дыял.; парыц., Янк. Мат.; пін., Кольб.; навагр., Шн., Федар.), ’участак збожжа, скошаны касцом’ (гродз., Мат. АС), ’раскладка снапоў для малацьбы’ (дрыс., ДАБМ, камент., 872), ’наперадзе’ (Кольб.), ’паласа, загон жыта’ (петрык., Мат. Гом.), укр. по́стать ’палоска нівы, занятая адной жняёй’, рус. по́стать ’тс’, ’поле’, ст.-рус., ц.-слав. постать ’доля, частка’, польск. postać ’пастава, форма, фігура, асоба’, дыял. ’шэраг жняцоў у полі’, ст.-польск. postać ’род, пакаленне’, чэш. postat у старэйшым значэнні — ’частка поля, на якім стаіць адзін жнец’, славац. postat ’тс’, славен. pástȃt ’рад работнікаў у полі’, серб. по̀стат/поста̑т ’палоска, рад пры жніве’, балг. по́стат ’паласа, якую жнуць некалькі жняцоў адначасова’. Прасл. *postatь, утворанае ад *postati (гл. стаць) са значэннем выніковасці дзеяння, даслоўна ’тое, што пастаўлена; рад, шэраг’. Паводле Праабражэнскага (2, 113): по‑стать ’шчыльна пакладзенае’), паводле Трубачова (Ремесл. терм., 123–125): *po‑statь ’стаяць нерухома’. Адсюль першапачатковы сінкрэтызм ’асоба, фігура, пастава’ і ’задача, што пастаўлена перад асобай для выканання’, параўн. постаць ’стан, фігура’ і ’паласа (пры жніве)’ (ТС), рус. стать ’пастава’ і по́стать ’участак, які косіцца жняцом за адзін раз’ (Банькоўскі, 2, 715; БЕР, 5, 549).

По́стаць 2 ’стан, фігура’. Гл. папярэдняе слова.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

павыганя́ць сов.

1. (о многих) вы́гнать; изгна́ть; повы́гнать;

2. (вырасти, стать высоким — о многом) вы́гнать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)