Verbum

адры́вачны, -ая, -ае.

Які не з’яўляецца цэлым, нязвязны.

Адрывачныя звесткі.

|| наз. адры́вачнасць, -і, ж.

аберто́н, -у, м. (спец.).

Дадатковы тон, які надае асноўнаму гуку асобае адценне або тэмбр.

дацэ́нтравы, -ая, -ае (спец.).

Які накіроўваецца ў руху ад перыферыі да цэнтра.

Дацэнтравая сіла.

даччы́ны, -ая, -ае (спец.).

Які ўтварыўся ў выніку аддзялення ад чаго-н.

Даччыная фірма.

двухадзі́ны, -ая, -ае (кніжн.).

Які складаецца з дзвюх частак, двух элементаў і ўтварае адзінства.

двухпа́лубны, -ая, -ае.

Які мае дзве палубы (пра карабель, самалёт).

Д. параход.

Д. аэробус.

дзевяцікра́тны, -ая, -ае.

Які паўтараецца дзевяць разоў, павялічаны ў дзевяць разоў.

У дзевяцікратным памеры.

добрапрысто́йны, -ая, -ае.

Які адпавядае правілам, патрабаванням прыстойнасці.

Добрапрыстойныя паводзіны.

|| наз. добрапрысто́йнасць, -і, ж.

жабі́ны, -ая, -ае.

Які мае адносіны да жабы, уласцівы ёй.

Не сціхаў ж. канцэрт.

жываро́дзячы, -ая, -ае.

Які дае патомства шляхам нараджэння жывых дзіцянят (пра жывёл).

Жывародзячая яшчарка.