уцяка́ч, уцекача́, мн. уцекачы́, уцекачо́ў, м.

1. Той, хто ўцёк² (у 2 знач.).

2. Тое, што і бежанец.

|| ж. уцяка́чка, -і, ДМ -чцы, мн. -і, -чак.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

цэ́ліць, -лю, -ліш, -ліць; зак. і незак.

1. незак. Тое, што і цэліцца; цаляць.

Ц. у зайца з ружжа.

Ц у начальнікі.

2. зак. Трапіць, папасці (разм.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

вярхо́м, прысл.

Тое, што і верхам.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гарашы́ны, ‑шын.

Тое, што і гарохавінне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гаро́хавіны, ‑він.

Тое, што і гарохавінне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аднача́сна, прысл.

Тое, што і адначасова.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

апаўно́чы, прысл.

Тое, што і апоўначы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

клю́чыкі, ‑аў.

Тое, што і першацвет.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кры́шку, прысл.

Тое, што і крыху.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

італі́йцы, ‑аў.

Тое, што і італікі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)