карэля́тар, ‑а, м.

Прыбор для аўтаматычнага вылічэння ўзаемнай сувязі незалежных працэсаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

магніто́граф, ‑а, м.

Прыбор, які безупынна рэгіструе змены магнітнага поля Зямлі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дазіме́тр, ‑а, м.

Кантрольна-вымяральны прыбор для вызначэння дозы радыеактыўнага выпрамянення.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

міёграф, ‑а, м.

Спец. Прыбор для запісу (графічнай рэгістрацыі) мышачных скарачэнняў.

[Ад грэч. mys (myos) — мышца і graphō — пішу.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ачышча́льнік, ‑а, м.

Спец. Прыбор, прыстасаванне, рэчыва для ачысткі чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аваско́п, ‑а, м.

Прыбор для вызначэння свежасці яец шляхам іх прасвечвання.

[Лац. ovum — яйцо і грэч. skopéō — гляджу.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

рэзана́тар, ‑а, м.

Прыбор, прыстасаванне для ўзнаўлення і ўзмацнення розных ваганняў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

рэпі́тэр, ‑а, м.

Прыбор, які ўзнаўляе на адлегласці паказанні асноўнага прыбора.

[Англ. repeater.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

самазапі́свальны, ‑ая, ‑ае.

Які робіць аўтаматычна запіс чаго‑н. Самазапісвальны прыбор.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

самарэгістру́ючы, ‑ая, ‑ае.

Які аўтаматычна рэгіструе паказанні чаго‑н. Самарэгіструючы прыбор.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)