онеме́лый

1. аняме́лы;

2. зняме́лы, заняме́лы, здранцве́лы, сшэ́рхлы; зацёкшы; см. онеме́ть;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

онеме́вший прил.

1. аняме́лы;

2. зняме́лы, заняме́лы, здранцве́лы, сшэ́рхлы; зацёкшы; см. онеме́ть;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

оцепене́вший прил.

1. здранцве́лы, аняме́лы, сшэ́рхлы;

2. змярцве́лы, аняме́лы;

3. адубе́лы; см. оцепене́ть;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

оцепене́лый

1. (затёкший) здранцве́лы, аняме́лы, сшэ́рхлы;

2. (от ужаса) змярцве́лы, аняме́лы;

3. (от холода) адубе́лы;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

самле́лы, ‑ая, ‑ае.

1. Які страціў прытомнасць. Дзверцы кабіны былі расчынены, дробненька ўздрыгваў капот, а на сядзенні ляжаў самлелы вадзіцель. Нядзведскі.

2. Здранцвелы, сшэрхлы. У наплыўшых кроўю вачах агонь пагас, і самлелы язык не мог больш вымавіць ні слова. Пестрак. / у вобразным ужыв. І чаплялася сена на голле самлелых бяроз. Вялюгін.

3. Знясілены працаю, спёкай і пад. Лабановіч узяў самлелую птушынку і вынес на свежае паветра. Колас. Сеў [хлопец] за кнігу, — не бачыць літар: вее полымем ад яе. І рукою самлелай выцер губы высахшыя свае. Таўлай.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

занеме́вший

1. прич. які́ (што) заняме́ў, які́ (што) замле́ў, які́ (што) самле́ў, які́ (што) здранцве́ў, які́ (што) сшэрх;

2. прил. заняме́лы, замле́лы, самле́лы, здранцве́лы, сшэ́рхлы;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

одеревене́вший

1. прич. які (што́) адзеравяне́ў, які (што́) здранцве́ў, які (што́) змярцве́ў, які (што́) зняме́ў, які (што́) сшэ́рх; см. одеревене́ть;

2. прил. адзеравяне́лы;

3. прил., перен. здранцве́лы, зняме́лы, сшэ́рхлы;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)