шпале́ра в разн. знач. шпале́ра, -ры ж.;

стоя́ть шпале́рами стая́ць шпале́рамі;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

стату́й, -туя́ м., разг. истука́н;

◊ стая́ць як с. — стоя́ть как истука́н

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

запя́тки уст. запя́ткі, -ткаў ед. нет;

стоя́ть на запя́тках стая́ць на запя́тках.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

по́тарч нареч.

1. (стоять) торчко́м;

2. (падать) кувырко́м;

ляце́ць п. — лете́ть кувырко́м

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

и́дол прям., перен. і́дал, -ла м.;

◊

стоя́ть (сиде́ть) и́долом стая́ць (сядзе́ць) як і́дал;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

рейд​I мор. рэйд, род. рэ́йда м.;

стоя́ть на рейде стая́ць на рэ́йдзе.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Стая́ць ‘знаходзіцца на нагах’, ‘не рухацца з месца’, ‘не працаваць’, ‘трываць’, ‘знаходзіцца, размяшчацца’, ‘існаваць, быць (на свеце)’ (ТСБМ, Ласт., Некр. і Байк., Бяльк., Сл. ПЗБ), стоя́ць ‘тс’ (ТС), ст.-бел. стоять. Укр. стоя́ти, рус. стоя́ть, польск. stać, в.-луж. stejeć (< stojać), н.-луж. stojaś, чэш. státi, славац. stáť, серб.-харв. ста́јати, славен. státi, балг. стоя́, макед. стои ‘стаяць’. Прасл. *stojati утварылася ад форм цяп. часу і.-е. *stə‑i̯e/o на аснове і.-е. *sta‑ (гл. стаць) (Борысь, 574); адпавядае оск. staít ‘стаяць’, ст.-інд. sthitás ‘той, які стаіць’, грэч. στατόσ ‘тс’, лац. status, далей літ. stóti ‘станавіцца, уступаць’, ст.-прус. postāt ‘станавіцца’, ст.-в.-ням. stân, stên ‘стаяць’; гл. Траўтман, 281; Фрэнкель, ZfslPh, 20, 242; Мюленбах-Эндзелін, 3, 1052; Фасмер, 3, 769; Бязлай, 3, 313; Шустар-Шэўц, 1352; Махэк₂, 575–576; ЕСУМ, 5, 430–431; Глухак, 579.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Ду́ба, ду́бам, дубка́ ’дыбам’ (БРС). Параўн. рус. ду́ба стоять, укр. ду́бом, ду́ба ’дыбам’, чэш. dubkem, славац. dubkom (агляд форм у Трубачова, Эт. сл., 5, 145; праформа *dubъ, *dubъkъ, але семантычнай матывацыі няма). Фасмер (1, 549) прыводзіць рус. дыял. ду́бью ’дыбам’, укр. ду́бом стати, польск. dębem stać, чэш. dubkem і звязвае гэтыя лексемы з дуб (параўноўваючы з ням. sich bäumend ’устаючы на дыбы’, да Baum ’дрэва’).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

убаку́ нареч., прям., перен. в стороне́;

быць у. — быть в стороне́;

стая́ць у. — стоя́ть в стороне́

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

абры́ў, -ры́ву м., в разн. знач. обры́в;

а. ні́ткі — обры́в ни́тки;

стая́ць над абры́вам — стоя́ть над обры́вом

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)