гла́дкі
◊ ~кай даро́гі — ска́тертью доро́га
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
гла́дкі
◊ ~кай даро́гі — ска́тертью доро́га
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Склад 1 ‘месца захоўвання (тавараў, матэрыялаў і пад.)’, ‘састаў’, ‘стан’, ‘постаць, целасклад’, ‘манера, спосаб выказваць думкі, гаварыць, пісаць’ (
Склад 2 ‘адзінка вымаўлення, сілаба, частка слова’ (
Склад 3 ‘дзве барозны ворыва, пласты якіх пакладзены адна на другую’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
адкры́ты
1.
2.
3.
4.
○ ~тае галасава́нне — откры́тое голосова́ние;
~тае мо́ра — откры́тое мо́ре;
~тае пісьмо́ — откры́тое письмо́;
~тае пыта́нне — откры́тый вопро́с;
а. склад —
а. ўрок — откры́тый уро́к;
◊ з ~тымі вача́мі — (рабіць што) с откры́тыми глаза́ми (делать что);
з ~тай душо́й — с откры́той душо́й;
пад ~тым не́бам — под откры́тым не́бом;
ісці́ ў ~тую — идти́ в откры́тую;
з ~тым сэ́рцам — с откры́тым се́рдцем
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
тяжёлый
тяжёлый чемода́н ця́жкі́ чамада́н;
тяжёлый день ця́жкі дзень;
тяжёлые мы́сли ця́жкія ду́мкі;
тяжёлое наказа́ние ця́жкая ка́ра;
тяжёлая ра́на ця́жка́я ра́на;
тяжёлый шаг ця́жкі́ крок;
тяжёлый
тяжёлый во́здух ця́жкае (цяжко́е) паве́тра;
тяжёлый сон ця́жкі́ сон;
тяжёлая пи́ща ця́жка́я е́жа;
тяжёлая голова́ ця́жка́я галава́;
тяжёлый хара́ктер ця́жкі́ хара́ктар;
тяжёлая доро́га ця́жка́я даро́га;
тяжёлая зада́ча ця́жка́я зада́ча;
тяжёлые обя́занности ця́жкі́я абавя́зкі;
тяжёлые ро́ды ця́жкі́я ро́ды;
тяжёлая смерть ця́жка́я смерць;
тяжёлое впечатле́ние ця́жкае (цяжко́е) ура́жанне;
тяжёлый труд ця́жка́я пра́ца;
тяжёлая инду́стри́я ця́жка́я інду́стрыя;
тяжёлая артилле́рия
тяжёлая вода́
тяжёлые мета́ллы
◊
тяжёлая рука́ ця́жка́я рука́;
тяжёлый на подъём ця́жкі́ на пад’ём, непаваро́тлівы.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
па́дать
1. па́даць; (валиться) валі́цца; (откуда-л., с чего-л. — ещё) скіда́цца;
па́дать на́взничь па́даць дагары́;
забо́р па́дает плот ва́ліцца;
па́дать с ло́шади валі́цца (скіда́цца) з каня́;
2. (об осадках) ісці́; па́даць;
снег па́дает снег ідзе́ (па́дае);
3. (дохнуть — о скоте) до́хнуць, здыха́ць, падыха́ць, кале́ць, гі́нуць;
4. (выпадать) выпада́ць; выва́львацца;
во́лосы па́дают валасы́ выпада́юць;
зу́бы па́дают зу́бы выпада́юць (выва́льваюцца);
5.
тень па́дает на зе́млю цень па́дае (кладзе́цца) на зямлю́;
на него́ па́дает подозре́ние на яго́ па́дае падазрэ́нне;
все забо́ты па́дают на меня́ усе́ кло́паты кладу́цца на мяне́;
6. (ниспадать) спада́ць; (свешиваться) звіса́ць;
во́лосы её па́дали дли́нными ло́конами вдоль щёк валасы́ яе́ спада́лі (звіса́лі) до́ўгімі ку́дзерамі ўздоўж шчок;
7. (об ударении)
ударе́ние па́дает на пе́рвый
8. (спадать, понижаться, ослабевать) спада́ць, апада́ць; (понижаться) зніжа́цца;
температу́ра больно́го па́дает тэмперату́ра хво́рага спада́е (зніжа́ецца);
баро́метр па́дает баро́метр спада́е (зніжа́ецца);
у́ровень воды́ па́дает узро́вень вады́ спада́е (зніжа́ецца);
9. (приходить в упадок) занепада́ць, падупада́ць; (снижаться) зніжа́цца; (уменьшаться) змянша́цца;
влия́ние его́ па́дает уплы́ў яго́ зніжа́ецца (змянша́ецца);
10. (о звёздах) па́даць;
◊
а́кции па́дают а́кцыі па́даюць (зніжа́юцца);
па́дать в но́ги (к нога́м, на коле́ни) па́даць у но́гі (на кале́ні);
па́дать в о́бморок млець (тра́ціць прыто́мнасць);
па́дать ду́хом па́даць ду́хам;
па́дать от уста́лости валі́цца ад сто́мы;
па́дать с ног валі́цца з ног.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)