агітацы́йна-сатыры́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
агітацы́йна-сатыры́чны |
агітацы́йна-сатыры́чная |
агітацы́йна-сатыры́чнае |
агітацы́йна-сатыры́чныя |
| Р. |
агітацы́йна-сатыры́чнага |
агітацы́йна-сатыры́чнай
агітацы́йна-сатыры́чнае |
агітацы́йна-сатыры́чнага |
агітацы́йна-сатыры́чных |
| Д. |
агітацы́йна-сатыры́чнаму |
агітацы́йна-сатыры́чнай |
агітацы́йна-сатыры́чнаму |
агітацы́йна-сатыры́чным |
| В. |
агітацы́йна-сатыры́чны (неадуш.)
агітацы́йна-сатыры́чнага (адуш.) |
агітацы́йна-сатыры́чную |
агітацы́йна-сатыры́чнае |
агітацы́йна-сатыры́чныя (неадуш.)
агітацы́йна-сатыры́чных (адуш.) |
| Т. |
агітацы́йна-сатыры́чным |
агітацы́йна-сатыры́чнай
агітацы́йна-сатыры́чнаю |
агітацы́йна-сатыры́чным |
агітацы́йна-сатыры́чнымі |
| М. |
агітацы́йна-сатыры́чным |
агітацы́йна-сатыры́чнай |
агітацы́йна-сатыры́чным |
агітацы́йна-сатыры́чных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
камеды́йна-сатыры́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
камеды́йна-сатыры́чны |
камеды́йна-сатыры́чная |
камеды́йна-сатыры́чнае |
камеды́йна-сатыры́чныя |
| Р. |
камеды́йна-сатыры́чнага |
камеды́йна-сатыры́чнай
камеды́йна-сатыры́чнае |
камеды́йна-сатыры́чнага |
камеды́йна-сатыры́чных |
| Д. |
камеды́йна-сатыры́чнаму |
камеды́йна-сатыры́чнай |
камеды́йна-сатыры́чнаму |
камеды́йна-сатыры́чным |
| В. |
камеды́йна-сатыры́чны (неадуш.)
камеды́йна-сатыры́чнага (адуш.) |
камеды́йна-сатыры́чную |
камеды́йна-сатыры́чнае |
камеды́йна-сатыры́чныя (неадуш.)
камеды́йна-сатыры́чных (адуш.) |
| Т. |
камеды́йна-сатыры́чным |
камеды́йна-сатыры́чнай
камеды́йна-сатыры́чнаю |
камеды́йна-сатыры́чным |
камеды́йна-сатыры́чнымі |
| М. |
камеды́йна-сатыры́чным |
камеды́йна-сатыры́чнай |
камеды́йна-сатыры́чным |
камеды́йна-сатыры́чных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
кры́тыка-сатыры́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
кры́тыка-сатыры́чны |
кры́тыка-сатыры́чная |
кры́тыка-сатыры́чнае |
кры́тыка-сатыры́чныя |
| Р. |
кры́тыка-сатыры́чнага |
кры́тыка-сатыры́чнай
кры́тыка-сатыры́чнае |
кры́тыка-сатыры́чнага |
кры́тыка-сатыры́чных |
| Д. |
кры́тыка-сатыры́чнаму |
кры́тыка-сатыры́чнай |
кры́тыка-сатыры́чнаму |
кры́тыка-сатыры́чным |
| В. |
кры́тыка-сатыры́чны (неадуш.)
кры́тыка-сатыры́чнага (адуш.) |
кры́тыка-сатыры́чную |
кры́тыка-сатыры́чнае |
кры́тыка-сатыры́чныя (неадуш.)
кры́тыка-сатыры́чных (адуш.) |
| Т. |
кры́тыка-сатыры́чным |
кры́тыка-сатыры́чнай
кры́тыка-сатыры́чнаю |
кры́тыка-сатыры́чным |
кры́тыка-сатыры́чнымі |
| М. |
кры́тыка-сатыры́чным |
кры́тыка-сатыры́чнай |
кры́тыка-сатыры́чным |
кры́тыка-сатыры́чных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
публіцысты́чна-сатыры́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
публіцысты́чна-сатыры́чны |
публіцысты́чна-сатыры́чная |
публіцысты́чна-сатыры́чнае |
публіцысты́чна-сатыры́чныя |
| Р. |
публіцысты́чна-сатыры́чнага |
публіцысты́чна-сатыры́чнай
публіцысты́чна-сатыры́чнае |
публіцысты́чна-сатыры́чнага |
публіцысты́чна-сатыры́чных |
| Д. |
публіцысты́чна-сатыры́чнаму |
публіцысты́чна-сатыры́чнай |
публіцысты́чна-сатыры́чнаму |
публіцысты́чна-сатыры́чным |
| В. |
публіцысты́чна-сатыры́чны (неадуш.)
публіцысты́чна-сатыры́чнага (адуш.) |
публіцысты́чна-сатыры́чную |
публіцысты́чна-сатыры́чнае |
публіцысты́чна-сатыры́чныя (неадуш.)
публіцысты́чна-сатыры́чных (адуш.) |
| Т. |
публіцысты́чна-сатыры́чным |
публіцысты́чна-сатыры́чнай
публіцысты́чна-сатыры́чнаю |
публіцысты́чна-сатыры́чным |
публіцысты́чна-сатыры́чнымі |
| М. |
публіцысты́чна-сатыры́чным |
публіцысты́чна-сатыры́чнай |
публіцысты́чна-сатыры́чным |
публіцысты́чна-сатыры́чных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
фалькло́рна-сатыры́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
фалькло́рна-сатыры́чны |
фалькло́рна-сатыры́чная |
фалькло́рна-сатыры́чнае |
фалькло́рна-сатыры́чныя |
| Р. |
фалькло́рна-сатыры́чнага |
фалькло́рна-сатыры́чнай
фалькло́рна-сатыры́чнае |
фалькло́рна-сатыры́чнага |
фалькло́рна-сатыры́чных |
| Д. |
фалькло́рна-сатыры́чнаму |
фалькло́рна-сатыры́чнай |
фалькло́рна-сатыры́чнаму |
фалькло́рна-сатыры́чным |
| В. |
фалькло́рна-сатыры́чны (неадуш.)
фалькло́рна-сатыры́чнага (адуш.) |
фалькло́рна-сатыры́чную |
фалькло́рна-сатыры́чнае |
фалькло́рна-сатыры́чныя (неадуш.)
фалькло́рна-сатыры́чных (адуш.) |
| Т. |
фалькло́рна-сатыры́чным |
фалькло́рна-сатыры́чнай
фалькло́рна-сатыры́чнаю |
фалькло́рна-сатыры́чным |
фалькло́рна-сатыры́чнымі |
| М. |
фалькло́рна-сатыры́чным |
фалькло́рна-сатыры́чнай |
фалькло́рна-сатыры́чным |
фалькло́рна-сатыры́чных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
жарто́ўна-сатыры́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
жарто́ўна-сатыры́чны |
жарто́ўна-сатыры́чная |
жарто́ўна-сатыры́чнае |
жарто́ўна-сатыры́чныя |
| Р. |
жарто́ўна-сатыры́чнага |
жарто́ўна-сатыры́чнай
жарто́ўна-сатыры́чнае |
жарто́ўна-сатыры́чнага |
жарто́ўна-сатыры́чных |
| Д. |
жарто́ўна-сатыры́чнаму |
жарто́ўна-сатыры́чнай |
жарто́ўна-сатыры́чнаму |
жарто́ўна-сатыры́чным |
| В. |
жарто́ўна-сатыры́чны (неадуш.)
жарто́ўна-сатыры́чнага (адуш.) |
жарто́ўна-сатыры́чную |
жарто́ўна-сатыры́чнае |
жарто́ўна-сатыры́чныя (неадуш.)
жарто́ўна-сатыры́чных (адуш.) |
| Т. |
жарто́ўна-сатыры́чным |
жарто́ўна-сатыры́чнай
жарто́ўна-сатыры́чнаю |
жарто́ўна-сатыры́чным |
жарто́ўна-сатыры́чнымі |
| М. |
жарто́ўна-сатыры́чным |
жарто́ўна-сатыры́чнай |
жарто́ўна-сатыры́чным |
жарто́ўна-сатыры́чных |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
парады́йна-сатыры́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
парады́йна-сатыры́чны |
парады́йна-сатыры́чная |
парады́йна-сатыры́чнае |
парады́йна-сатыры́чныя |
| Р. |
парады́йна-сатыры́чнага |
парады́йна-сатыры́чнай
парады́йна-сатыры́чнае |
парады́йна-сатыры́чнага |
парады́йна-сатыры́чных |
| Д. |
парады́йна-сатыры́чнаму |
парады́йна-сатыры́чнай |
парады́йна-сатыры́чнаму |
парады́йна-сатыры́чным |
| В. |
парады́йна-сатыры́чны (неадуш.)
парады́йна-сатыры́чнага (адуш.) |
парады́йна-сатыры́чную |
парады́йна-сатыры́чнае |
парады́йна-сатыры́чныя (неадуш.)
парады́йна-сатыры́чных (адуш.) |
| Т. |
парады́йна-сатыры́чным |
парады́йна-сатыры́чнай
парады́йна-сатыры́чнаю |
парады́йна-сатыры́чным |
парады́йна-сатыры́чнымі |
| М. |
парады́йна-сатыры́чным |
парады́йна-сатыры́чнай |
парады́йна-сатыры́чным |
парады́йна-сатыры́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
дэкада́нс, ‑у, м.
Кніжн.
1. Заняпад, культурны рэгрэс.
2. Тое, што і дэкадэнцтва. Сатырычныя вершы [Крапівы] былі накіраваны супраць тых, хто спрабаваў перанесці ў нашу паэзію прыёмы паэтыкі дэкадансу. Пшыркоў.
[Фр. décadence.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сатыры́чны, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да сатыры (у 2 знач.); які з’яўляецца сатырай, змяшчае ў сабе сатыру. Сатырычная камедыя. Сатырычныя вершы. □ У час вайны я зноў вярнуўся да сатырычнага жанру. Крапіва. // Уласцівы сатыры (у 2 знач.), сатырыку; выкрывальны. У гэтым творы [«Сон Анупрэя»] Змітрок Бядуля падымаецца да сатырычнага паказу ўлад. Каваленка. У сатырычным плане паказвае аўтар хітрую палітыку Сурвілы. Барсток.
2. З’едліва-насмешлівы; іранічны. Вялікі сатырычны эфект [у сатырычных вершах Коласа] давала зніжана-бытавая сялянская лексіка. Гіст. бел. сав. літ.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Рэ́бус ’тып загадкі’ (ТСБМ). З рус. ребус ’тс’ < ням. Rebus < фр. rébus. Радзімай рэбусаў лічыцца Пікардыя (Францыя), дзе, пачынаючы з XV ст., на карнавалах ладзіліся сатырычныя агляды мясцовага жыцця, якія называліся па-лацінску de rēbus quae geruntur ’пра бягучыя справы’, дзе rēbus — мн. л. Тв. скл. лацінскага rēs ’рэч; справа’ (Брукнер, 457; Фасмер, 3, 454; Сной, 528). Іначай лічыцца, што крыніцай слова стала лацінскае выслоўе non verbis sed rēbus ’не словамі, а рэчамі’, якое таксама звязваюць са згаданымі карнаваламі (Е. Cobham Brewer, Dictionary of Phrase and Fable, 1898).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)