сатыры́чна-публіцысты́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
сатыры́чна-публіцысты́чны |
сатыры́чна-публіцысты́чная |
сатыры́чна-публіцысты́чнае |
сатыры́чна-публіцысты́чныя |
| Р. |
сатыры́чна-публіцысты́чнага |
сатыры́чна-публіцысты́чнай
сатыры́чна-публіцысты́чнае |
сатыры́чна-публіцысты́чнага |
сатыры́чна-публіцысты́чных |
| Д. |
сатыры́чна-публіцысты́чнаму |
сатыры́чна-публіцысты́чнай |
сатыры́чна-публіцысты́чнаму |
сатыры́чна-публіцысты́чным |
| В. |
сатыры́чна-публіцысты́чны (неадуш.)
сатыры́чна-публіцысты́чнага (адуш.) |
сатыры́чна-публіцысты́чную |
сатыры́чна-публіцысты́чнае |
сатыры́чна-публіцысты́чныя (неадуш.)
сатыры́чна-публіцысты́чных (адуш.) |
| Т. |
сатыры́чна-публіцысты́чным |
сатыры́чна-публіцысты́чнай
сатыры́чна-публіцысты́чнаю |
сатыры́чна-публіцысты́чным |
сатыры́чна-публіцысты́чнымі |
| М. |
сатыры́чна-публіцысты́чным |
сатыры́чна-публіцысты́чнай |
сатыры́чна-публіцысты́чным |
сатыры́чна-публіцысты́чных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
сатыры́чна-рэалісты́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
сатыры́чна-рэалісты́чны |
сатыры́чна-рэалісты́чная |
сатыры́чна-рэалісты́чнае |
сатыры́чна-рэалісты́чныя |
| Р. |
сатыры́чна-рэалісты́чнага |
сатыры́чна-рэалісты́чнай
сатыры́чна-рэалісты́чнае |
сатыры́чна-рэалісты́чнага |
сатыры́чна-рэалісты́чных |
| Д. |
сатыры́чна-рэалісты́чнаму |
сатыры́чна-рэалісты́чнай |
сатыры́чна-рэалісты́чнаму |
сатыры́чна-рэалісты́чным |
| В. |
сатыры́чна-рэалісты́чны (неадуш.)
сатыры́чна-рэалісты́чнага (адуш.) |
сатыры́чна-рэалісты́чную |
сатыры́чна-рэалісты́чнае |
сатыры́чна-рэалісты́чныя (неадуш.)
сатыры́чна-рэалісты́чных (адуш.) |
| Т. |
сатыры́чна-рэалісты́чным |
сатыры́чна-рэалісты́чнай
сатыры́чна-рэалісты́чнаю |
сатыры́чна-рэалісты́чным |
сатыры́чна-рэалісты́чнымі |
| М. |
сатыры́чна-рэалісты́чным |
сатыры́чна-рэалісты́чнай |
сатыры́чна-рэалісты́чным |
сатыры́чна-рэалісты́чных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
сатыры́чна-фантасты́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
сатыры́чна-фантасты́чны |
сатыры́чна-фантасты́чная |
сатыры́чна-фантасты́чнае |
сатыры́чна-фантасты́чныя |
| Р. |
сатыры́чна-фантасты́чнага |
сатыры́чна-фантасты́чнай
сатыры́чна-фантасты́чнае |
сатыры́чна-фантасты́чнага |
сатыры́чна-фантасты́чных |
| Д. |
сатыры́чна-фантасты́чнаму |
сатыры́чна-фантасты́чнай |
сатыры́чна-фантасты́чнаму |
сатыры́чна-фантасты́чным |
| В. |
сатыры́чна-фантасты́чны (неадуш.)
сатыры́чна-фантасты́чнага (адуш.) |
сатыры́чна-фантасты́чную |
сатыры́чна-фантасты́чнае |
сатыры́чна-фантасты́чныя (неадуш.)
сатыры́чна-фантасты́чных (адуш.) |
| Т. |
сатыры́чна-фантасты́чным |
сатыры́чна-фантасты́чнай
сатыры́чна-фантасты́чнаю |
сатыры́чна-фантасты́чным |
сатыры́чна-фантасты́чнымі |
| М. |
сатыры́чна-фантасты́чным |
сатыры́чна-фантасты́чнай |
сатыры́чна-фантасты́чным |
сатыры́чна-фантасты́чных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
сатири́чески нареч. сатыры́чна;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
шаржы́раваць, -рую, -руеш, -руе; -руй; незак., каго-што і без дап.
Сатырычна ці гумарыстычна паказваць, адлюстроўваць каго-, што-н. у падкрэслена карыкатурным выглядзе.
|| наз. шаржы́раванне, -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
гало́ўны, ‑ая, ‑ае.
1. Самы важны, асноўны, найбольш істотны. Галоўны герой твора. □ Бязмежная адданасць справе і скромнасць шчырага працаўніка — вось дзве галоўныя рысы характару пагранічніка. Брыль. Бумажкоў, галоўны арганізатар атрада, быў і яго камандзірам. Чорны. // у знач. наз. гало́ўнае, ‑ага, н. Янка Купала перадаў галоўнае — сатырычна-маралістычны пафас байкі. Палітыка. // у знач. пабочн. Самае асноўнае, істотна важнае. Многа думаў.. Сцёпка, і надумаўся ён за навуку сур’ёзна ўзяцца. Але як? Часу няма і, самае галоўнае, — няма кніжак. Колас. // Цэнтральны, самы значны, самы вялікі (пра вуліцу, магістраль і пад.). Галоўная вуліца. □ Уздыхнуў паравоз парай і без гудкоў, без свісткоў выбраўся на галоўны пуць. Лынькоў.
2. Які ўзначальвае каго‑, што‑н., старшы па службе. Галоўны інжынер. Галоўны канструктар. Галоўны урач.
•••
Галоўная кватэра гл. кватэра.
Галоўная кніга гл. кніга.
Галоўны сказ гл. сказ.
Галоўны член сказа гл. член.
Галоўным чынам гл. чын.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)