разлі́чванне ср. рассчи́тывание; вычисле́ние; см. разлі́чваць 1

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

утрыма́нства, ‑а, н.

Кніжн.

1. Знаходжанне на чыім‑н. утрыманні. Дакументы аб утрыманстве.

2. Імкненне жыць на ўсім гатовым, разлічваць на чыю‑н. дапамогу. Нельга разлічваць на ўтрыманства.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

спадзява́ць

‘разлічваць на што-небудзь’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. спадзяю́ спадзяё́м
2-я ас. спадзяе́ш спадзеяце́
3-я ас. спадзяе́ спадзяю́ць
Прошлы час
м. спадзява́ў спадзява́лі
ж. спадзява́ла
н. спадзява́ла
Загадны лад
2-я ас. спадзява́й спадзява́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час спадзеючы́

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

безнадзе́йны, -ая, -ае.

Які не пакідае надзеі на што-н., не дазваляе разлічваць на добры канец або паляпшэнне чаго-н.

Б. хворы.

Безнадзейнае становішча.

|| наз. безнадзе́йнасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

соразмеря́ть несов. суразме́рваць; разлі́чваць у адпаве́днасці (з чым);

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Мідыгава́ць, мідыго́ліць ’разлічваць’ (смарг., маст., Сцяшк. Сл.). Да мадырава́цца, мадыгава́цца (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

прэтэндава́ць, -ду́ю, -ду́еш, -ду́е; -ду́й; незак.

1. на каго-што. Заяўляць правы, разлічваць на што-н., дабівацца чаго-н.

П. на кіруючую пасаду.

2. на што. Лічыць сябе ўладальнікам якіх-н. дадатных якасцей, жадаць, каб іх прызналі іншыя.

П. на інтэлігентнасць.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

рассчи́тывать несов.

1. в разн. знач. разлі́чваць; см. рассчита́ть;

2. (полагаться) спадзява́цца, меркава́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

разлі́чвацца несов.

1. в разн. знач. рассчи́тываться; см. разлічы́цца;

2. страд. рассчи́тываться; вычисля́ться; см. разлі́чваць 1

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

тэнісі́ст, ‑а, М ‑сце, м.

Ігрок у тэніс. — Калі думкі тэнісіста лунаюць па-за кортам, яму цяжка разлічваць на поспех, — у тон яму адказвала Валя, чакаючы, што Павел зразумее намёк і раскажа пра свае турботы. Шыцік.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)