ушыхава́ць
‘прэзентаваць што-небудзь; падрыхтаваць, уладкаваць, размясціць каго-небудзь, што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
ушыху́ю |
ушыху́ем |
| 2-я ас. |
ушыху́еш |
ушыху́еце |
| 3-я ас. |
ушыху́е |
ушыху́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
ушыхава́ў |
ушыхава́лі |
| ж. |
ушыхава́ла |
| н. |
ушыхава́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
ушыху́й |
ушыху́йце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
ушыхава́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Празантава́ць ’ганіць, ганьбаваць’ (Юрч.), ’абгаворваць’ (лях., Сл. ПЗБ). сюды ж празеліт, прэзент ’віднае месца’ (карэл., в.-дзв., Сл. ПЗБ), празентавацца ’хваліцца’ (ашм., Сл. ПЗБ). З польск. prezentować ’прадстаўляць, рэкамендаваць, знаёміць’ (там жа), што з лац. praeseniāre ’прадстаўляць, паказваць у наяўнасці’, сучаснае франц. presenter, ням. präsentieren ’тс’. Гл. прэзентаваць, прэзент. Ст.-бел. презентация (1605 г.) < польск. prezentacja (Булыка, Запазыч., 258). Адмоўнае адценне мае іранічны характар.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)