патанчы́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
патанчу́ |
патанчы́м |
| 2-я ас. |
патанчы́ш |
патанчыце́ |
| 3-я ас. |
патанчы́ць |
патанча́ць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
патанчы́ў |
патанчы́лі |
| ж. |
патанчы́ла |
| н. |
патанчы́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
патанчы́ |
патанчы́це |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
патанчы́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
То́нчыць ’патанчаць’ (Нас.), тонча́ті ’худзець, марнець’ (беласт., Сл. ПЗБ), то́нчаті ’тс’ (Вруб.), сюды ж то́нчык, то́ньчык ’тонкі канец бервяна, жардзіны і інш.’ (ТС). Да то́нкі, гл.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)