камву́з, ‑а, м.

Вышэйшая партыйная навучальная ўстанова ў 1920–1930 гг.

[Скарачэнне рускіх слоў: коммунистическое высшее учебное заведение.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

навуча́льны, -ая, -ае.

1. Які мае адносіны да вучобы, навучання.

Н. год.

Навучальная ўстанова.

Н. дапаможнік.

2. Які кіруе вучэбным працэсам.

Загадчык навучальнай часткі.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

навуча́льны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. навуча́льны навуча́льная навуча́льнае навуча́льныя
Р. навуча́льнага навуча́льнай
навуча́льнае		 навуча́льнага навуча́льных
Д. навуча́льнаму навуча́льнай навуча́льнаму навуча́льным
В. навуча́льны (неадуш.)
навуча́льнага (адуш.)		 навуча́льную навуча́льнае навуча́льныя (неадуш.)
навуча́льных (адуш.)
Т. навуча́льным навуча́льнай
навуча́льнаю		 навуча́льным навуча́льнымі
М. навуча́льным навуча́льнай навуча́льным навуча́льных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

навуча́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. навуча́льны навуча́льная навуча́льнае навуча́льныя
Р. навуча́льнага навуча́льнай
навуча́льнае		 навуча́льнага навуча́льных
Д. навуча́льнаму навуча́льнай навуча́льнаму навуча́льным
В. навуча́льны (неадуш.)
навуча́льнага (адуш.)		 навуча́льную навуча́льнае навуча́льныя (неадуш.)
навуча́льных (адуш.)
Т. навуча́льным навуча́льнай
навуча́льнаю		 навуча́льным навуча́льнымі
М. навуча́льным навуча́льнай навуча́льным навуча́льных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

кале́ж, ‑а, м.

Сярэдняя навучальная ўстанова ў Францыі, Бельгіі, Швейцарыі і інш.

[Фр. collège.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кале́дж, ‑а, м.

Вышэйшая або сярэдняй навучальная ўстанова ў Англіі, ЗША і інш.

[Англ. college.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

закры́ты, -ая, -ае.

1. Які мае дах, сценкі.

З. вазок.

2. Не для ўсіх даступны.

Закрытае пасяджэнне (пасяджэнне пры зачыненых дзвярах, не публічнае). З. конкурс (з пэўнай колькасцю ўдзельнікаў).

3. Скрыты, унутраны (спец.).

Працякаць у закрытай форме (пра хваробу). З. пералом.

○

Закрытае галасаванне — тайнае галасаванне.

Закрытае мора — мора, усе берагі якога належаць адной дзяржаве.

Закрытая навучальная ўстанова — навучальная ўстанова, у якой навучэнцы жывуць на поўным утрыманні.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ВУЗ м. (вы́сшее уче́бное заведе́ние) ВНУ (вышэ́йшая навуча́льная ўстано́ва);

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

обуча́ющий

1. прич. які́ (што) навуча́е, які́ (што) ву́чыць; які́ (што) абуча́е;

2.;

обуча́ющее устро́йство навуча́льная прыла́да;

обуча́ющая маши́на навуча́льная машы́на;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

суво́равец, -раўца, мн. -раўцы, -раўцаў, м.

Выхаванец сувораўскага вучылішча.

|| прым. суво́раўскі, -ая, -ае.

○

Сувораўскае вучылішча — спецыялізаваная сярэдняя ваенная навучальная ўстанова, якая рыхтуе выхаванцаў да паступлення ў вышэйшыя ваенныя вучылішчы.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)