страсе́нне
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
страсе́нне
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
эпіле́псія, -і,
Хранічнае захворванне галаўнога
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
сухо́тка, -і,
Хранічнае захворванне нервовай сістэмы, якое праяўляецца ў пашкоджанні спіннога
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
міэлі́т, ‑у,
Запаленне спіннога
[Ад грэч. myelós — мозг.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
мазжачо́к, -чка́,
Аддзел галаўнога
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
менінгі́т, ‑у,
Запаленне абалонак галаўнога
[Ад грэч. meninx — мазгавая абалонка.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
крэціні́зм, -у,
1. Від эндакрыннага захворвання — адставанне, затрымка фізічнага і псіхічнага развіцця, абумоўленыя парушэннем функцый шчытападобнай залозы і галаўнога
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
электраэнцэфалагра́ма, ‑ы,
Графічны запіс, які рэгіструе біятокі галаўнога
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
паўша́р’е, -я,
1. Палавіна шара, а таксама прадмет такой формы.
2. Адна з палавін зямнога шара ці нябеснай сферы.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
алексі́я, ‑і,
Страта здольнасці чытаць з прычыны ачаговага пашкоджання галаўнога
[Ад грэч. a — адмоўная часціца і lexis — слова.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)