дэратыза́цыя, ‑і, ж.

Сукупнасць мер, накіраваных на знішчэнне грызуноў.

[Фр. dératisation.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

метрало́гія, ‑і, ж.

Навука аб сістэмах мер і вагі.

[Ад грэч. metron — мера і logos — вучэнне.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

радыка́льнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць радыкальнага. Радыкальнасць поглядаў. Радыкальнасць мер.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

грам, -а, мн. -ы, -аў і (пры падліку) грам, м.

Адзінка вагі ў метрычнай сістэме мер, роўная адной тысячнай долі кілаграма.

|| прым. грамо́вы, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

метры́чны I (о мерах) метри́ческий;

~ная сістэ́ма мер — метри́ческая систе́ма мер

метры́чны II лит. метри́ческий

метры́чны III метри́ческий;

~ная кні́га — метри́ческая кни́га

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

экстрэмі́зм, ‑у, м.

Схільнасць да крайніх поглядаў і крайніх мер (звычайна ў палітыцы).

[Фр. extrémisme.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ярд, ‑а, М ‑дзе, м.

Асноўная адзінка даўжыні ў англійскай сістэме мер, роўная 91,44 см.

[Англ. yard.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гран, ‑а, м.

Адзінка аптэкарскай вагі, роўная 0,062 грама, якой карысталіся да ўвядзення метрычнай сістэмы мер.

[Ад лац. gran — зерне.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сурдака́мера, -ы, мн. -ы, -мер, ж. (спец.).

Памяшканне з гуканепранікальнымі сценамі, якое служыць для правядзення фізіялагічных і псіхалагічных даследаванняў, а таксама для спецыяльных трэніровак ва ўмовах адсутнасці гукавых раздражняльнікаў.

|| прым. сурдака́мерны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

недастатко́вы, -ая, -ае.

1. Невялікі па колькасці, які не адпавядае якім-н. патрэбам; слабы, малы.

Недастатковыя сродкі.

Н. вопыт.

2. Няпоўны, нездавальняючы; негрунтоўны, несур’ёзны.

Недастатковыя веды.

|| наз. недастатко́васць, -і, ж.

Н. прынятых мер.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)