прагрэсі́ўна-лібера́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прагрэсі́ўна-лібера́льны |
прагрэсі́ўна-лібера́льная |
прагрэсі́ўна-лібера́льнае |
прагрэсі́ўна-лібера́льныя |
| Р. |
прагрэсі́ўна-лібера́льнага |
прагрэсі́ўна-лібера́льнай
прагрэсі́ўна-лібера́льнае |
прагрэсі́ўна-лібера́льнага |
прагрэсі́ўна-лібера́льных |
| Д. |
прагрэсі́ўна-лібера́льнаму |
прагрэсі́ўна-лібера́льнай |
прагрэсі́ўна-лібера́льнаму |
прагрэсі́ўна-лібера́льным |
| В. |
прагрэсі́ўна-лібера́льны (неадуш.)
прагрэсі́ўна-лібера́льнага (адуш.) |
прагрэсі́ўна-лібера́льную |
прагрэсі́ўна-лібера́льнае |
прагрэсі́ўна-лібера́льныя (неадуш.)
прагрэсі́ўна-лібера́льных (адуш.) |
| Т. |
прагрэсі́ўна-лібера́льным |
прагрэсі́ўна-лібера́льнай
прагрэсі́ўна-лібера́льнаю |
прагрэсі́ўна-лібера́льным |
прагрэсі́ўна-лібера́льнымі |
| М. |
прагрэсі́ўна-лібера́льным |
прагрэсі́ўна-лібера́льнай |
прагрэсі́ўна-лібера́льным |
прагрэсі́ўна-лібера́льных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
радыка́льна-лібера́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
радыка́льна-лібера́льны |
радыка́льна-лібера́льная |
радыка́льна-лібера́льнае |
радыка́льна-лібера́льныя |
| Р. |
радыка́льна-лібера́льнага |
радыка́льна-лібера́льнай
радыка́льна-лібера́льнае |
радыка́льна-лібера́льнага |
радыка́льна-лібера́льных |
| Д. |
радыка́льна-лібера́льнаму |
радыка́льна-лібера́льнай |
радыка́льна-лібера́льнаму |
радыка́льна-лібера́льным |
| В. |
радыка́льна-лібера́льны (неадуш.)
радыка́льна-лібера́льнага (адуш.) |
радыка́льна-лібера́льную |
радыка́льна-лібера́льнае |
радыка́льна-лібера́льныя (неадуш.)
радыка́льна-лібера́льных (адуш.) |
| Т. |
радыка́льна-лібера́льным |
радыка́льна-лібера́льнай
радыка́льна-лібера́льнаю |
радыка́льна-лібера́льным |
радыка́льна-лібера́льнымі |
| М. |
радыка́льна-лібера́льным |
радыка́льна-лібера́льнай |
радыка́льна-лібера́льным |
радыка́льна-лібера́льных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
уме́рана-лібера́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
уме́рана-лібера́льны |
уме́рана-лібера́льная |
уме́рана-лібера́льнае |
уме́рана-лібера́льныя |
| Р. |
уме́рана-лібера́льнага |
уме́рана-лібера́льнай
уме́рана-лібера́льнае |
уме́рана-лібера́льнага |
уме́рана-лібера́льных |
| Д. |
уме́рана-лібера́льнаму |
уме́рана-лібера́льнай |
уме́рана-лібера́льнаму |
уме́рана-лібера́льным |
| В. |
уме́рана-лібера́льны (неадуш.)
уме́рана-лібера́льнага (адуш.) |
уме́рана-лібера́льную |
уме́рана-лібера́льнае |
уме́рана-лібера́льныя (неадуш.)
уме́рана-лібера́льных (адуш.) |
| Т. |
уме́рана-лібера́льным |
уме́рана-лібера́льнай
уме́рана-лібера́льнаю |
уме́рана-лібера́льным |
уме́рана-лібера́льнымі |
| М. |
уме́рана-лібера́льным |
уме́рана-лібера́льнай |
уме́рана-лібера́льным |
уме́рана-лібера́льных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
хрысція́нска-лібера́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
хрысція́нска-лібера́льны |
хрысція́нска-лібера́льная |
хрысція́нска-лібера́льнае |
хрысція́нска-лібера́льныя |
| Р. |
хрысція́нска-лібера́льнага |
хрысція́нска-лібера́льнай
хрысція́нска-лібера́льнае |
хрысція́нска-лібера́льнага |
хрысція́нска-лібера́льных |
| Д. |
хрысція́нска-лібера́льнаму |
хрысція́нска-лібера́льнай |
хрысція́нска-лібера́льнаму |
хрысція́нска-лібера́льным |
| В. |
хрысція́нска-лібера́льны (неадуш.)
хрысція́нска-лібера́льнага (адуш.) |
хрысція́нска-лібера́льную |
хрысція́нска-лібера́льнае |
хрысція́нска-лібера́льныя (неадуш.)
хрысція́нска-лібера́льных (адуш.) |
| Т. |
хрысція́нска-лібера́льным |
хрысція́нска-лібера́льнай
хрысція́нска-лібера́льнаю |
хрысція́нска-лібера́льным |
хрысція́нска-лібера́льнымі |
| М. |
хрысція́нска-лібера́льным |
хрысція́нска-лібера́льнай |
хрысція́нска-лібера́льным |
хрысція́нска-лібера́льных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
либера́льный лібера́льны.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
душо́к, ‑шка, м.
1. Спец. Слабы, ледзь улоўны пах ад чаго‑н. Яшчэ і цяпер адчуваўся тут душок дзёгцю і тарпатыны. Колас. // Разм. Непрыемны пах ад чаго‑н., што пачынае псавацца, загніваць. Мяса з душком.
2. перан. Іран. Ледзь прыкметнае праяўленне схільнасці да чаго‑н. (у поглядах, настроях). Ліберальны душок. □ — Чакаеш, пакуль [збожжа] высыплецца? Ведаю я твой кулацкі душок! Лобан.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)