промо́зглый
1. (затхлый) за́тхлы; (гнилой) гнілы́; (застоявшийся) застая́лы; (испорченный) сапсава́ны, сапсу́ты;
промо́зглый во́здух за́тхлае (гніло́е, застая́лае, сапсава́нае, сапсу́тае) паве́тра;
2. (о погоде) зо́лкі, сыры́.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
худо́йII разг.
1. (плохой, дурной) благі́, ке́пскі, дрэ́нны;
2. в др. знач. (дряхлый, ветхий) ляда́чы, ляда́шчы; (дырявый) дзіра́вы; (испорченный) сапсава́ны;
◊
худо́й мир лу́чше до́брой ссо́ры посл. ле́пей сем разо́ў змары́цца, як адзі́н раз пасвары́цца; ле́пей драўля́ная зго́да, чы́мся залата́я сва́рка; святы́ спако́ю, ле́пей з табо́ю.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
мозг
1. анат., перен. мозг, род. мо́згу (ум.; нервная ткань) и мо́зга (руководящий центр, орган мышления) м.;
продолгова́тый мозг прадаўгава́ты мозг;
сре́дний мозг сярэ́дні мозг;
2. мозги́ мн., разг. мазгі́, -го́ў;
воспале́ние мозга запале́нне мазго́ў;
3. мозги́ мн., кул. мазгі́, -го́ў;
◊
впра́вить мозги́ упра́віць (уста́віць) мазгі́;
(испо́рченный) до мозга косте́й (сапсава́ны) ушчэ́нт;
мозги́ набекре́нь (у кого) галава́ з ду́рыкамі (у каго);
мозги́ не ва́рят (у кого) галава́ не ва́рыць (у каго), не хапа́е клёпак (у каго), браку́е ро́зуму (у каго, каму), не ўсе до́ма (у каго);
с мозго́м, с мозга́ми з галаво́й, разу́мны, з ро́зумам;
шевели́ть (раски́дывать) мозга́ми варушы́ць мазга́мі.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)