фонд

1. в разн. знач. фонд, род. фо́нду м.;

золото́й фонд залаты́ фонд;

запасно́й фонд запасны́ фонд;

жили́щный фонд жыллёвы фонд;

2. мн. фонды эк., перен., разг. фо́нды, -даў ед. нет;

его́ фонды па́дают яго́ фо́нды зніжа́юцца;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

адмы́ць сов., в разн. знач. отмы́ть; (удалить грязь, стирая — ещё) отстира́ть;

а. ру́кі — отмы́ть ру́ки;

а. залаты́ пясо́к — отмы́ть золото́й песо́к;

адмы́ла ча́стку бе́рагабезл. отмы́ло часть бе́рега;

а. чарцёж — отмы́ть чертёж;

адмы́ла ўсе пля́мы на абру́се — отмы́ла (отстира́ла) все пя́тна на ска́терти

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

дождж (род. дажджу́) м., в разн. знач. дождь;

зо́рны д. — звёздный дождь;

цыга́нскі (сляпы́) д. — цыга́нский (слепо́й) дождь;

грыбны́ д. — грибно́й дождь;

залаты́ д.золото́й дождь;

расці́ як грыбы́ пасля́ дажджу́ — расти́ как грибы́ по́сле дождя́;

з вялі́кага гро́му малы́ д.погов. гора́ родила́ мышь

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

фонд (род. фо́нду) м.

1. в разн. знач. фонд;

ф. зарабо́тнай пла́ты — фонд за́работной пла́ты;

запасны́ ф. — запасно́й фонд;

жыллёвы ф. — жили́щный фонд;

ф. мі́ру — фонд ми́ра;

2. только мн., эк., перен. фо́нды;

дзяржа́ўныя фо́нды — госуда́рственные фо́нды;

яго́ фо́нды зніжа́юцца — его́ фо́нды па́дают;

залаты́ ф.золото́й фонд;

ф. накапле́ння — фонд накопле́ния;

ф. спажыва́ння — фонд потребле́ния

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

запа́с, -су м., в разн. знач. запа́с; (полупродуктов, заготовок — ещё) заде́л;

з. папе́ры — запа́с бума́ги;

~сы на́фты — запа́сы не́фти;

усе́ ~сы вы́йшлі — все запа́сы вы́шли;

няма́ ~су — нет запа́са (заде́ла);

у яго́ бага́ты з. ве́даў — у него́ бога́тый запа́с зна́ний;

вы́пусціць з. з рукава́ — вы́пустить запа́с из рукава́;

залаты́ з.золото́й запа́с;

на з.; у з. — про запа́с;

з. бяды́ не чы́ніцьпосл. запа́с карма́на не дерёт

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

век (род. ве́ку) м.

1. в разн. знач. век;

у двацца́тым ве́ку — в двадца́том ве́ке;

сярэ́днія вякі́ист. сре́дние века́;

каме́нны в.археол. ка́менный век;

бро́нзавы в.археол. бро́нзовый век;

жале́зны в.археол. желе́зный век;

каро́ткі в. — коро́ткая жизнь;

будава́ць на вякі́ — стро́ить на века́;

в. не ба́чыліся — век не ви́делись;

в. тэ́хнікі — век те́хники;

касмі́чны в. — косми́ческий век;

2. во́зраст;

у малады́м ве́ку — в ра́ннем во́зрасте;

3. в знач. нареч., разг. ввек;

ад сёння і да ве́ку — отны́не и наве́ки;

век ве́ку пада́сць — изно́су не бу́дет;

да ве́ку — до конца́ жи́зни;

в. цэ́лы — ве́ки ве́чные, це́лая ве́чность;

в.-вяко́м — а) ве́чно, испоко́н ве́ка; б) никогда́;

в. не забу́ду — ввек не забу́ду;

залаты́ в.золото́й век;

на маі́м вяку́ — на моём веку́;

на ве́кі ве́чныя — на ве́ки ве́чные; на ве́ки веко́в;

дажы́ць да ве́ку — дожи́ть свой век;

спако́н ве́ку — от ве́ка, испоко́н (споко́н) ве́ка (ве́ку, веко́в);

у глыбіню́ вяко́ў — в глубь веко́в; в глубь исто́рии;

в. векава́ць — век корота́ть;

з ве́ку ў в. — из ве́ка в век;

в. жыві́ — в. вучы́сяпосл. век живи́ — век учи́сь;

чарвяку́ на вяку́погов. в ко́и-то ве́ки

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)