прокопти́ть сов.

1. (подвергнуть копчению) правэ́ндзіць, завэ́ндзіць;

2. (загрязнить копотью) пракуры́ць, закуры́ць, пракуро́дыміць, пракурады́міць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

закопти́ть сов.

1. (мясо и т. п.) завэ́ндзіць;

2. (покрыть копотью) закуры́ць, мног. пазаку́рваць, закуро́дыміць, закурады́міць;

3. (начать испускать копоть) закурэ́ць, закуро́дымець, закурады́мець; см. копти́ть;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)