выпро́шваць несов. выпра́шивать; выма́ливать; см. вы́прасіць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вы́канючить сов., прост., обл. вы́прасіць, вы́кленчыць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вы́клянчить сов., прост. вы́кленчыць, вы́прасіць, вы́канькаць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

выпро́шваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да выпрасіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́прашаны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад выпрасіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

навыпро́шваць сов. (во множестве) вы́просить; вы́молить; см. вы́прасіць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

выпро́шванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. выпрошваць — выпрасіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́старцаваць, ‑цую, ‑цуеш, ‑цуе; зак., што.

Разм. Здабыць папрашайніцтвам, выпрасіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

навыпро́шваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., чаго.

Выпрасіць многа чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́сканарыць

‘выпрасіць што-небудзь з дакукай’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. вы́сканару вы́сканарым
2-я ас. вы́сканарыш вы́сканарыце
3-я ас. вы́сканарыць вы́сканараць
Прошлы час
м. вы́сканарыў вы́сканарылі
ж. вы́сканарыла
н. вы́сканарыла
Дзеепрыслоўе
прош. час вы́сканарыўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)