адцітро́ўваць

‘вымяраць канцэнтрацыю раствору ў хімічным аналізе’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. адцітро́ўваю адцітро́ўваем
2-я ас. адцітро́ўваеш адцітро́ўваеце
3-я ас. адцітро́ўвае адцітро́ўваюць
Прошлы час
м. адцітро́ўваў адцітро́ўвалі
ж. адцітро́ўвала
н. адцітро́ўвала
Загадны лад
2-я ас. адцітро́ўвай адцітро́ўвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час адцітро́ўваючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2025, актуальны правапіс)

зме́рваць

‘вымяраць, абмяраць каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. зме́рваю зме́рваем
2-я ас. зме́рваеш зме́рваеце
3-я ас. зме́рвае зме́рваюць
Прошлы час
м. зме́рваў зме́рвалі
ж. зме́рвала
н. зме́рвала
Загадны лад
2-я ас. зме́рвай зме́рвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час зме́рваючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2025, актуальны правапіс)

измеря́ть несов. ме́раць, выме́рваць, вымяра́ць; (обмерять) абме́рваць, абмяра́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вымярэ́нне, ‑я, н.

1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. вымяраць — вымераць.

2. Велічыня, якая вымяраецца. Геаметрычная фігура ў трох вымярэннях.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вымяра́цца, ‑аецца; незак.

1. Вызначацца якой‑н. мерай. Рабочы дзень вымяраўся ўсходам і заходам сонца. Брыль.

2. Зал. да вымяраць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сувы́мераць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Вымяраць якія‑н. велічыні агульнай мерай з мэтай іх супастаўлення і вызначэння адпаведнасці па велічыні.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Вымяра́льшчык (БРС). Да вымяраць. Калька рус. измеритель (дзеючая асоба) (Крукоўскі, Уплыў, 124).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Вымяра́льнік (БРС). Да вымяраць (гл. мерыць). Калька рус. измери́тель (Крукоўскі, Уплыў, 120 і наст.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

ме́рить несов. ме́раць; вымяра́ць;

◊

ме́рить то́ю же ме́рой ме́раць той жа ме́рай;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

мераць, вымяраць, абмерваць, адмерваць

Слоўнік сінонімаў і блізказначных слоў, 2-е выданне (М. Клышка, правапіс да 2008 г.)