абстру́гваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да абстругаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абгаблява́ць, -лю́ю, -лю́еш, -лю́е; -лю́й; -лява́ны; зак., што.

Абстругаць, зрабіць гладкім пры дапамозе гэбля.

А. дошку.

|| незак. абгаблёўваць, -аю, -аеш, -ае.

|| наз. абгаблёўванне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

абстру́ганы, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад абстругаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абстру́гванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. абстругваць — абстругаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аструга́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Тое, што і абстругаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

навыстру́гваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., чаго.

Выстругаць, абстругаць многа чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паабстру́гваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Абстругаць усё, многае. Паабстругваць жэрдкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

павыстру́гваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Выстругаць, абстругаць усё, многае. Павыстругваць дошкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

наабстру́гваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., чаго.

Абстругаць вялікую колькасць чаго‑н. Наабстругваць жэрдак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

острога́ть сов. абструга́ць, мног. паабстру́гваць, аструга́ць, мног. паастру́гваць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)