Verbum

пересме́шник разг.

1. перасме́шнік, -ка м.;

2. зоол. перасме́шка, -ка м.;

подража́тель перайма́льнік, -ка м.; (имитатор) іміта́тар, -ра м.; насле́давальнік, -ка м.;

поте́шник паце́шнік, -ка м., заба́ўнік, -ка м., весялу́н, род. веселуна́ м.;

правопрее́мник юр. праваперае́мнік, -ка м., спадкае́мец, -мца м.; спа́дчыннік, -ка м.;

приобрета́тель

1. уст. набы́тчык, -ка м.;

2. (покупатель) пакупні́к, -ка́ м.;

пу́тник падаро́жны, -нага м., падаро́жнік, -ка м.; (странник) вандро́ўнік, -ка м.;

свина́рник свіна́рнік, -ка м., свіну́шнік, -ка м., обл. свіну́х, -ха́ м.;

точи́льщик

1. (рабочий) тачы́льшчык, -ка м.;

2. (жук) тачы́льшчык, -ка м.

уго́льник вуго́льнік, -ка м., навуго́льнік, -ка м.; (винкель) ві́нкель, -ля м.

бедоку́р разг. праку́да, -ды м., праку́днік, -ка м.; (озорник) гарэ́за, -зы м., гарэ́знік, -ка м., сваво́льнік, -ка м.;