вы́нятка, ‑і,
1. Невялікі ўрывак, выпіска з якога‑н. тэксту.
2. Выкінутая, прапушчаная частка тэксту; купюра.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вы́нятка, ‑і,
1. Невялікі ўрывак, выпіска з якога‑н. тэксту.
2. Выкінутая, прапушчаная частка тэксту; купюра.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
аўдо́тка, ‑і,
1. Начная птушка атрада сеўцападобных з шэра-пясчаным апярэннем, якая сустракаецца на поўдні Беларусі.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
бале́ткі, ‑
Лёгкі, мяккі абутак у выглядзе туфляў без абцасаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
абве́стка, ‑і,
Тое, што і аб’ява.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
валя́ць, ‑я́ю, ‑я́еш, ‑я́е;
1.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ве́льмі,
Надта, надзвычайна; дужа.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ду́манне, ‑я,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
разарва́насць, ‑і,
Адсутнасць сувязі паміж кім‑, чым‑н.; адсутнасць цэласнасці, раз’яднанасць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
разбалява́цца, ‑лююся, ‑люешся, ‑люецца;
Пачаўшы баляваць, захапіцца баляваннем, гулянкамі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
растрыво́жыцца, ‑жуся, ‑жышся, ‑жыцца;
Стаць устрывожаным, неспакойным; моцна захвалявацца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)